Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ανέβηκε από thanos_x.

Επίσκεψη σε 2 πανέμορφα Σπήλαια της Ανατολικής Κρήτης στον Νομό Λασιθίου...
Ένας υπέροχος και πανέμορφος Υπόγειος Κόσμος.....
Ιούλιος 2009 - Κρήτη...
Ευχαριστούμε τα παιδιά του Τμήματος Ε.Σ.Ε ΚΡΗΤΗΣ για την βοήθεια τους να επισκεφθούμε αυτά τα στολίδια....

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΨΑΡΗ 2009 - ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ ΚΡΗΤΗ -2

CAVING IN WHITE MAOUNTAINS - PSARI 2009 CRETE - GREECE

Ακόμα μια χρονιά στην Πανέμορφη και Ιερή Γη της Κρήτης....
Στα Περήφανα και Αγέρωχα Λευκά Όρη...
Είδα φίλους καλούς παλιούς και νέους...
Ζήσαμε στιγμές όμορφες, γεμάτες, μοναδικές...
Πως αλλιώς να γινόταν; όταν είσαι στην Κρήτη δεν μπορεί να συμβεί διαφορετικά...
Η αποστολή στην Ψαρή συνεχίστηκε και ξεπέρασαν κάθε προσδοκία τα αποτελέσματα...
Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στο Δημήτρη Δημοτάκη για την Φιλοξενία του....
Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στους Σπηλαιοσυντρόφους μου, που μου έδωσαν την χαρά και την ευκαιρία να ζήσω τέτοιες Μεγάλες Στιγμές....

Θανάσης

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΨΑΡΗ 2009 ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ ΚΡΗΤΗ



Η προγραμματισμένη φετινή εξερευνητική αποστολή της Ε.Σ.Ε. στα Λευκά Όρη, ολοκληρώθηκε με επιτυχία αλλά οι εξερευνήσεις και οι εκπλήξεις στην περιοχή δεν έχουν τέλος!
Το βάραθρο Ψ207 έφτασε ήδη σε βάθος περίπου 450 μέτρων και η εξερεύνησή του θα συνεχιστεί στο τέλος του μήνα.
Οι αποστολές στην Κρήτη αποτελούν τα τελευταία χρόνια κορυφαίο γεγονός που προσελκύει σπηλαιολόγους από όλη την Ελλάδα. Από τις 4 έως τις 12 του μήνα 40 σπηλαιολόγοι κατέγραφαν, εξερευνούσαν και χαρτογραφούσαν τα βάραθρα της περιοχής, συνεχίζοντας την περσινή δουλειά. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία!
Καταγράφηκαν περισσότερα από 60 νέα σπήλαια (στην συντριπτική τους πλειοψηφία βάραθρα), ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό της περιοχής σε 185. Από αυτά χαρτογραφήθηκαν περισσότερα από 70 και μαζί με τις περσινές φτάσαμε τις 101 χαρτογραφήσεις.
Τα μέλη της αποστολής κατασκήνωσαν και πάλι στο μητάτο του πάντα φιλόξενου Δημήτρη Δημοτάκη, στον Αθυμόλακκο. Στήθηκε το μαγειρείο με τον Μιχάλη Σουργιαδάκη να διαπρέπει για μια ακόμη αποστολή, εκτελώντας τις περίτεχνες συνταγές του! Η φορητή ηλεκτρογεννήτρια εξασφάλισε ρεύμα για τους υπολογιστές της γραμματείας η οποία κατέγραφε καθημερινά τα πάντα, ψηφιοποιώντας τις χαρτογραφήσεις και όλη την δουλειά της ημέρας. Οι στοιχειώδεις ανέσεις της κατασκήνωσης έκαναν πιο ξεκούραστη την διαβίωση των μελών της αποστολής που δούλεψαν με κέφι και φιλοτιμία κάτω από αντίξοες συνθήκες. Η υπερβολική ζέστη δυσκόλευε την μεταφορά των υλικών στις απότομες και κοφτερές πλαγιές της Ψαρής που και φέτος κατέστρεψαν αρκετά ζευγάρια παπούτσια. Ακόμη και το περπάτημα στον τραχύ αυτό τόπο ήταν δύσκολο.
Κάθε βράδυ, μετά την καταγραφή της δουλειάς της ημέρας, όλη η ομάδα μαζευόταν στο τραπέζι της κατασκήνωσης για φαγητό και κουβέντα. Το κλίμα ήταν και πάλι καταπληκτικό με πολύ κέφι και γέλια. Σε συνδυασμό με το ντόπιο κρασί αναπτέρωνε το ηθικό της ομάδας απαλύνοντας την κούραση της ημέρας. Η συζήτηση περιλάμβανε τον απολογισμό της ημέρας και τα σχέδια για την επόμενη.



Για τα πολλά νέα μέλη της αποστολής η συμμετοχή τους ήταν ένα πραγματικό σχολείο καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να εξασκηθούν στις τεχνικές της κάθετης σπηλαιολογίας και στην χαρτογράφηση, παράγοντας ένα πολύ δημιουργικό έργο. Όλοι οι συμμετέχοντες αποκόμισαν πολύτιμες εμπειρίες και συνέβαλαν στην μεγάλη επιτυχία της ιδιαίτερα απαιτητικής αυτής αποστολής. Ειδικά τα Μέλη του Τμήματος Κρήτης κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για την σωστή προετοιμασία και την άρτια οργάνωση της αποστολής. Αξίζει ακόμη να τονίσουμε την πολυάριθμη φετινή συμμετοχή των Μελών του Το.Τ.Β.Ε. που με το ανεξάντλητο κέφι τους έδωσαν το δικό τους χρώμα στην αποστολή.
Το Ψ207α που πέρυσι είχε σταματήσει στα -210 μ., φέτος άρχισε να μας δείχνει τις πραγματικές του διαστάσεις. Την πρωτομαγιά τα μέλη του Τμήματος Κρήτης το έφτασαν στα -310 μ. και στη διάρκεια της φετινής αποστολής έφτασε στα -450 μ. όπου ένας πολύ στενός μαίανδρος μας έκλεισε (ελπίζουμε προσωρινά) το δρόμο. Επίσης συνδέθηκαν και χαρτογραφήθηκαν τα Ψ207β και Ψ207γ, βαθαίνοντας το σύστημα κατά 13 μέτρα. Οι μεγάλες διαστάσεις των πηγαδιών του, η μορφολογία του πετρώματος και ο παγωμένος αέρας που ρέει έντονα στην αρχή του μαιάνδρου, μας πείθουν ότι δεν μας έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του.
Σε δέκα μέρες θα γίνει μια ακόμη αποστολή με στόχο την πλήρη εξερεύνηση και την ολοκλήρωση της χαρτογράφησής του.
Τα πλήρη αποτελέσματα της αποστολής θα ανακοινωθούν σύντομα και θα δημοσιευτούν στον επόμενο Τόμο του Δελτίου της Ε.Σ.Ε. Η πρώτη παρουσίαση θα γίνει τον Σεπτέμβριο στην Σάμο, στα πλαίσια της 12ης Πανελλήνιας Σπηλαιολογικής Συνάντησης.
Φάνης Έλληνας


PSARI 2009 CRETA
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

ΕΦΤΑΣΤΟΜΟΣ - ΚΑΡΚΑΝΟΣ ΓΑΛΑΖΟΥΛΑ 27-28/6/2009





Ένα πολύ ενδιαφέρον σπηλαιολογικό Σαββατοκύριακο περάσαμε μια παρέα μελών της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας στις 27 και 28 Ιουνίου 2009.
Το πρόγραμμά μας περιελάμβανε για το Σάββατο επίσκεψη στον εντυπωσιακό Εφτάστομο για να γνωρίσουν και τα νέα μέλη του συλλόγου, κυρίως, αυτό το πολύ όμορφο σπηλαιοβάραθρο που βρίσκεται μέσα στον Εθνικό Δρυμό Παρνασσού.
Έτσι πρωί Σαββάτου αναχωρήσαμε από την Αθήνα οι: Ξανθόπουλος Θανάσης, Τσακανίκας Γιάννης, Σφρίντζερης Κώστας, Καλαμπάκας Αποστόλης, Γεωργίου Παναγιώτης, Τσεκούρας Αλέξανδρος, Βικτώρια Λιάτου και η Vesna Pesic.
Η επίσκεψη στον Εφτάστομο ενθουσίασε όλα τα παιδιά της παρέας με τον εντυπωσιακό παγετώνα, τους παγοσταλακτίτες και τους παγοσταλαγμίτες, θέαμα μοναδικό και σπάνιο, ειδικά μια τέτοια εποχή που το καλοκαιράκι έχει μπει πλέον για τα καλά.
Ο καιρός βέβαια στον Παρνασσό ήταν λίγο ασταθής, άλλοτε με ηλιοφάνεια και άλλοτε με απειλητικά σύννεφα, που περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή πως θα μας έβρισκε κάποια από τις δυνατές καλοκαιρινές μπόρες…
Η ομάδα κινήθηκε αρκετά γρήγορα βγάλαμε και τις σχετικές αναμνηστικές φωτογραφίες και ο σκοπός μας ήταν να κατέβουμε στην Ιτεα για ένα θαλασσινό μπανάκι…
Μια τυχαία όμως συνάντηση έξω από τον Εφτάστομο με τον Νίκο Γαλαζούλα που εργάζεται στο δασικό χωριό ΕΛΑΤΟΣ κοντά στην Αγόριανη μας άλλαξε τα σχέδια για το εκείνο το απόγευμα αλλά και την προγραμματισμένη επίσκεψη που είχαμε κανονίσει για το σπηλαιοβάραθρο Πολύδροσο την Κυριακή 28/6.
Ο φίλος Νίκος μας γνωστοποίησε την ύπαρξη ενός κάρκανου μέσα στο δάσος το οποίο είχε εντοπίσει τυχαία περπατώντας στο βουνό.
Μην γνωρίζοντας κανένας μας για το βάραθρο αυτό και προσωπικά κι εγώ ούτε είχα ξανακούσει κάτι σχετικό για εκείνη την περιοχή αποφασίσαμε να πάμε να κάνουμε μια αυτοψία το απόγευμα του Σαββάτου να δούμε αν υπήρχε ενδιαφέρον.
Ο Νίκος μας έδωσε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα της διαδρομής που έπρεπε να ακολουθήσουμε και όλη η ομάδα ξεκινήσαμε να ψάχνουμε μέσα στο δάσος να εντοπίσουμε την είσοδο.
Μετά από μια αναζήτηση 40 λεπτών περίπου εντοπίσαμε την είσοδο του Κάρκανου.
Αποφασίσαμε όλοι μαζί να αναβάλλουμε την επίσκεψη στον Πολύδροσο και να επιστρέψουμε την Κυριακή το πρωί στο άγνωστο για εμάς βάραθρο.
Από μια πρόχειρη εκτίμηση με ρίψη πέτρας το βάθος το υπολογίσαμε γύρω στα 30 μέτρα πράγμα που τελικά επαληθεύθηκε την επόμενη μέρα που κατεβήκαμε.
Κυριακή πρωί με την συνοδεία και του φίλου Νίκου που μας συνόδεψε αυτήν την φορά, ξεκινήσαμε για τον Κάρκανο που τιμής ένεκεν του δώσαμε προς το παρόν το όνομα του - Γαλαζούλα.
Θα γίνει έρευνα στο αρχείο της Ε.Σ.Ε αν υπάρχει κάποια αναφορά εξερεύνησης η καταγραφής για το συγκεκριμένο βάραθρο και αν δεν βρεθεί κάτι θα προτείνουμε στον έφορο Αρχείου να καταχωρηθεί ως Κάρκανος Γαλαζούλα.
Το βάραθρο έχει τελικό βάθος περίπου 30 μέτρα με πολύ ψηλή οροφή στο βαθύτερο σημείο που φτάνει και τα 15 μέτρα.
Το βαθύτερο σημείο του έχει κλείσει με πολλές πέτρες και χώματα που πέφτουν από την είσοδο και λόγω της μεγάλης κλίσης που υπάρχει καταλήγουν όλα στο χαμηλότερο σημείο.
Είναι ολοφάνερο όμως ότι το βάραθρο συνέχιζε παλαιότερα σε μεγαλύτερο βάθος.
Υπάρχουν στο εσωτερικό του πολύ ψηλές σταλαγμιτικές κολώνες λευκού χρώματος που εντυπωσιάζουν.
Παρατηρήθηκαν επίσης οστά ζώων που είχαν πέσει από την είσοδο καθώς και πάρα πολλά έντομα που μάλιστα κατά την κατάβαση και ανάβαση σηκώνονται σαν σύννεφο δημιουργώντας πρόβλημα στην αναπνοή.
Σε ένα σημείο του κάθετου τοιχώματος βρέθηκε ένα παλιό καρφί (σπιντ) πράγμα που δείχνει ότι έχει γίνει στο παρελθόν εξερεύνηση από σπηλαιολόγους.
Δυστυχώς ο Νίκος παρ ότι ρώτησε και ντόπιους αν θυμούνται κάποια σπηλαιολογική ομάδα αν είχε κατέβει στο βάραθρο δεν έμαθε κάποια πληροφορία.
Ίσως να το είχε εξερευνήσει μια Αγγλική αποστολή που είχε κάνει έρευνες στον Παρνασσό πριν αρκετά χρόνια.
Ετσι λοιπόν έκλεισε το όμορφο αυτό Σαββατοκύριακο που αν εξαιρέσουμε την απίστευτη ταλαιπωρία της επιστροφής στην Εθνική οδό όλα πήγαν μια χαρά.
Θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω τον Παναγίωτη Γεωργίου που μας φιλοξένησε στο σπίτι του στην Αράχωβα.

Θανάσης Ξανθόπουλος