Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΨΑΡΗ 2009 - ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ ΚΡΗΤΗ -2
Ακόμα μια χρονιά στην Πανέμορφη και Ιερή Γη της Κρήτης....
Στα Περήφανα και Αγέρωχα Λευκά Όρη...
Είδα φίλους καλούς παλιούς και νέους...
Ζήσαμε στιγμές όμορφες, γεμάτες, μοναδικές...
Πως αλλιώς να γινόταν; όταν είσαι στην Κρήτη δεν μπορεί να συμβεί διαφορετικά...
Η αποστολή στην Ψαρή συνεχίστηκε και ξεπέρασαν κάθε προσδοκία τα αποτελέσματα...
Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στο Δημήτρη Δημοτάκη για την Φιλοξενία του....
Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στους Σπηλαιοσυντρόφους μου, που μου έδωσαν την χαρά και την ευκαιρία να ζήσω τέτοιες Μεγάλες Στιγμές....
Θανάσης
Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΨΑΡΗ 2009 ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ ΚΡΗΤΗ
Η προγραμματισμένη φετινή εξερευνητική αποστολή της Ε.Σ.Ε. στα Λευκά Όρη, ολοκληρώθηκε με επιτυχία αλλά οι εξερευνήσεις και οι εκπλήξεις στην περιοχή δεν έχουν τέλος!
Το βάραθρο Ψ207 έφτασε ήδη σε βάθος περίπου 450 μέτρων και η εξερεύνησή του θα συνεχιστεί στο τέλος του μήνα.
Οι αποστολές στην Κρήτη αποτελούν τα τελευταία χρόνια κορυφαίο γεγονός που προσελκύει σπηλαιολόγους από όλη την Ελλάδα. Από τις 4 έως τις 12 του μήνα 40 σπηλαιολόγοι κατέγραφαν, εξερευνούσαν και χαρτογραφούσαν τα βάραθρα της περιοχής, συνεχίζοντας την περσινή δουλειά. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία!
Καταγράφηκαν περισσότερα από 60 νέα σπήλαια (στην συντριπτική τους πλειοψηφία βάραθρα), ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό της περιοχής σε 185. Από αυτά χαρτογραφήθηκαν περισσότερα από 70 και μαζί με τις περσινές φτάσαμε τις 101 χαρτογραφήσεις.
Τα μέλη της αποστολής κατασκήνωσαν και πάλι στο μητάτο του πάντα φιλόξενου Δημήτρη Δημοτάκη, στον Αθυμόλακκο. Στήθηκε το μαγειρείο με τον Μιχάλη Σουργιαδάκη να διαπρέπει για μια ακόμη αποστολή, εκτελώντας τις περίτεχνες συνταγές του! Η φορητή ηλεκτρογεννήτρια εξασφάλισε ρεύμα για τους υπολογιστές της γραμματείας η οποία κατέγραφε καθημερινά τα πάντα, ψηφιοποιώντας τις χαρτογραφήσεις και όλη την δουλειά της ημέρας. Οι στοιχειώδεις ανέσεις της κατασκήνωσης έκαναν πιο ξεκούραστη την διαβίωση των μελών της αποστολής που δούλεψαν με κέφι και φιλοτιμία κάτω από αντίξοες συνθήκες. Η υπερβολική ζέστη δυσκόλευε την μεταφορά των υλικών στις απότομες και κοφτερές πλαγιές της Ψαρής που και φέτος κατέστρεψαν αρκετά ζευγάρια παπούτσια. Ακόμη και το περπάτημα στον τραχύ αυτό τόπο ήταν δύσκολο.
Κάθε βράδυ, μετά την καταγραφή της δουλειάς της ημέρας, όλη η ομάδα μαζευόταν στο τραπέζι της κατασκήνωσης για φαγητό και κουβέντα. Το κλίμα ήταν και πάλι καταπληκτικό με πολύ κέφι και γέλια. Σε συνδυασμό με το ντόπιο κρασί αναπτέρωνε το ηθικό της ομάδας απαλύνοντας την κούραση της ημέρας. Η συζήτηση περιλάμβανε τον απολογισμό της ημέρας και τα σχέδια για την επόμενη.
Για τα πολλά νέα μέλη της αποστολής η συμμετοχή τους ήταν ένα πραγματικό σχολείο καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να εξασκηθούν στις τεχνικές της κάθετης σπηλαιολογίας και στην χαρτογράφηση, παράγοντας ένα πολύ δημιουργικό έργο. Όλοι οι συμμετέχοντες αποκόμισαν πολύτιμες εμπειρίες και συνέβαλαν στην μεγάλη επιτυχία της ιδιαίτερα απαιτητικής αυτής αποστολής. Ειδικά τα Μέλη του Τμήματος Κρήτης κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες για την σωστή προετοιμασία και την άρτια οργάνωση της αποστολής. Αξίζει ακόμη να τονίσουμε την πολυάριθμη φετινή συμμετοχή των Μελών του Το.Τ.Β.Ε. που με το ανεξάντλητο κέφι τους έδωσαν το δικό τους χρώμα στην αποστολή.
Το Ψ207α που πέρυσι είχε σταματήσει στα -210 μ., φέτος άρχισε να μας δείχνει τις πραγματικές του διαστάσεις. Την πρωτομαγιά τα μέλη του Τμήματος Κρήτης το έφτασαν στα -310 μ. και στη διάρκεια της φετινής αποστολής έφτασε στα -450 μ. όπου ένας πολύ στενός μαίανδρος μας έκλεισε (ελπίζουμε προσωρινά) το δρόμο. Επίσης συνδέθηκαν και χαρτογραφήθηκαν τα Ψ207β και Ψ207γ, βαθαίνοντας το σύστημα κατά 13 μέτρα. Οι μεγάλες διαστάσεις των πηγαδιών του, η μορφολογία του πετρώματος και ο παγωμένος αέρας που ρέει έντονα στην αρχή του μαιάνδρου, μας πείθουν ότι δεν μας έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του.
Σε δέκα μέρες θα γίνει μια ακόμη αποστολή με στόχο την πλήρη εξερεύνηση και την ολοκλήρωση της χαρτογράφησής του.
Τα πλήρη αποτελέσματα της αποστολής θα ανακοινωθούν σύντομα και θα δημοσιευτούν στον επόμενο Τόμο του Δελτίου της Ε.Σ.Ε. Η πρώτη παρουσίαση θα γίνει τον Σεπτέμβριο στην Σάμο, στα πλαίσια της 12ης Πανελλήνιας Σπηλαιολογικής Συνάντησης.
Φάνης Έλληνας
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009
ΕΦΤΑΣΤΟΜΟΣ - ΚΑΡΚΑΝΟΣ ΓΑΛΑΖΟΥΛΑ 27-28/6/2009
Το πρόγραμμά μας περιελάμβανε για το Σάββατο επίσκεψη στον εντυπωσιακό Εφτάστομο για να γνωρίσουν και τα νέα μέλη του συλλόγου, κυρίως, αυτό το πολύ όμορφο σπηλαιοβάραθρο που βρίσκεται μέσα στον Εθνικό Δρυμό Παρνασσού.
Έτσι πρωί Σαββάτου αναχωρήσαμε από την Αθήνα οι: Ξανθόπουλος Θανάσης, Τσακανίκας Γιάννης, Σφρίντζερης Κώστας, Καλαμπάκας Αποστόλης, Γεωργίου Παναγιώτης, Τσεκούρας Αλέξανδρος, Βικτώρια Λιάτου και η Vesna Pesic.
Η επίσκεψη στον Εφτάστομο ενθουσίασε όλα τα παιδιά της παρέας με τον εντυπωσιακό παγετώνα, τους παγοσταλακτίτες και τους παγοσταλαγμίτες, θέαμα μοναδικό και σπάνιο, ειδικά μια τέτοια εποχή που το καλοκαιράκι έχει μπει πλέον για τα καλά.
Ο καιρός βέβαια στον Παρνασσό ήταν λίγο ασταθής, άλλοτε με ηλιοφάνεια και άλλοτε με απειλητικά σύννεφα, που περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή πως θα μας έβρισκε κάποια από τις δυνατές καλοκαιρινές μπόρες…
Η ομάδα κινήθηκε αρκετά γρήγορα βγάλαμε και τις σχετικές αναμνηστικές φωτογραφίες και ο σκοπός μας ήταν να κατέβουμε στην Ιτεα για ένα θαλασσινό μπανάκι…
Μια τυχαία όμως συνάντηση έξω από τον Εφτάστομο με τον Νίκο Γαλαζούλα που εργάζεται στο δασικό χωριό ΕΛΑΤΟΣ κοντά στην Αγόριανη μας άλλαξε τα σχέδια για το εκείνο το απόγευμα αλλά και την προγραμματισμένη επίσκεψη που είχαμε κανονίσει για το σπηλαιοβάραθρο Πολύδροσο την Κυριακή 28/6.
Ο φίλος Νίκος μας γνωστοποίησε την ύπαρξη ενός κάρκανου μέσα στο δάσος το οποίο είχε εντοπίσει τυχαία περπατώντας στο βουνό.
Μην γνωρίζοντας κανένας μας για το βάραθρο αυτό και προσωπικά κι εγώ ούτε είχα ξανακούσει κάτι σχετικό για εκείνη την περιοχή αποφασίσαμε να πάμε να κάνουμε μια αυτοψία το απόγευμα του Σαββάτου να δούμε αν υπήρχε ενδιαφέρον.
Ο Νίκος μας έδωσε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα της διαδρομής που έπρεπε να ακολουθήσουμε και όλη η ομάδα ξεκινήσαμε να ψάχνουμε μέσα στο δάσος να εντοπίσουμε την είσοδο.
Μετά από μια αναζήτηση 40 λεπτών περίπου εντοπίσαμε την είσοδο του Κάρκανου.
Αποφασίσαμε όλοι μαζί να αναβάλλουμε την επίσκεψη στον Πολύδροσο και να επιστρέψουμε την Κυριακή το πρωί στο άγνωστο για εμάς βάραθρο.
Από μια πρόχειρη εκτίμηση με ρίψη πέτρας το βάθος το υπολογίσαμε γύρω στα 30 μέτρα πράγμα που τελικά επαληθεύθηκε την επόμενη μέρα που κατεβήκαμε.
Κυριακή πρωί με την συνοδεία και του φίλου Νίκου που μας συνόδεψε αυτήν την φορά, ξεκινήσαμε για τον Κάρκανο που τιμής ένεκεν του δώσαμε προς το παρόν το όνομα του - Γαλαζούλα.
Θα γίνει έρευνα στο αρχείο της Ε.Σ.Ε αν υπάρχει κάποια αναφορά εξερεύνησης η καταγραφής για το συγκεκριμένο βάραθρο και αν δεν βρεθεί κάτι θα προτείνουμε στον έφορο Αρχείου να καταχωρηθεί ως Κάρκανος Γαλαζούλα.
Το βάραθρο έχει τελικό βάθος περίπου 30 μέτρα με πολύ ψηλή οροφή στο βαθύτερο σημείο που φτάνει και τα 15 μέτρα.
Το βαθύτερο σημείο του έχει κλείσει με πολλές πέτρες και χώματα που πέφτουν από την είσοδο και λόγω της μεγάλης κλίσης που υπάρχει καταλήγουν όλα στο χαμηλότερο σημείο.
Είναι ολοφάνερο όμως ότι το βάραθρο συνέχιζε παλαιότερα σε μεγαλύτερο βάθος.
Υπάρχουν στο εσωτερικό του πολύ ψηλές σταλαγμιτικές κολώνες λευκού χρώματος που εντυπωσιάζουν.
Παρατηρήθηκαν επίσης οστά ζώων που είχαν πέσει από την είσοδο καθώς και πάρα πολλά έντομα που μάλιστα κατά την κατάβαση και ανάβαση σηκώνονται σαν σύννεφο δημιουργώντας πρόβλημα στην αναπνοή.
Σε ένα σημείο του κάθετου τοιχώματος βρέθηκε ένα παλιό καρφί (σπιντ) πράγμα που δείχνει ότι έχει γίνει στο παρελθόν εξερεύνηση από σπηλαιολόγους.
Δυστυχώς ο Νίκος παρ ότι ρώτησε και ντόπιους αν θυμούνται κάποια σπηλαιολογική ομάδα αν είχε κατέβει στο βάραθρο δεν έμαθε κάποια πληροφορία.
Ίσως να το είχε εξερευνήσει μια Αγγλική αποστολή που είχε κάνει έρευνες στον Παρνασσό πριν αρκετά χρόνια.
Ετσι λοιπόν έκλεισε το όμορφο αυτό Σαββατοκύριακο που αν εξαιρέσουμε την απίστευτη ταλαιπωρία της επιστροφής στην Εθνική οδό όλα πήγαν μια χαρά.
Θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω τον Παναγίωτη Γεωργίου που μας φιλοξένησε στο σπίτι του στην Αράχωβα.
Θανάσης Ξανθόπουλος
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009
ΚΑΡΚΑΝΟΣ ΓΚΙΩΝΑΣ 20 - 21/6/2009
Το ΣΚ 20 και 21 Ιουνίου 2009 τα μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας Ξανθόπουλος Θανάσης, Γιανούτσος Βασίλης, Μαστοράκη Αννα και Τσακανίκας Γιάννης και ο Κιοσέογλου Χρήστος από τον σπηλαιολογικό σύλλογο Ποσειδών επισκεφθήκαμε τον Κάρκανο της Γκιώνας.
Ο Κάρκανος έχει εξερευνηθεί από παλιότερες σπηλαιολογικές αποστολές και ο σκοπός μας ήταν να διαπιστώσουμε αν υπάρχει τυχόν άγνωστο τμήμα μιας και λόγω του παγετώνα που βρίσκεται μέσα στο βάραθρο τους περισσότερους μήνες του έτους είναι η αιτία να κλείνουν κάποια περάσματα.
Η επίσκεψη θα επαναληφθεί σύντομα μέσα στο καλοκαίρι ελπίζοντας πως ο όγκος του παγετώνα θα έχει μειωθεί κάπως, αφήνοντας έτσι ευκολότερη πρόσβαση στο εσωτερικό του.
Υπάρχουν πάντως κάποιες ενδείξεις για πιθανή συνέχεια του βαράθρου σύμφωνα και με πληροφορίες που είχαμε από τον φίλο και μέλος της Ε.Σ.Ε Αλκη Πετράκη..
Η κατασκήνωση της ομάδας έγινε στην περιοχή της Αρβανιτόραχης.
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
ΝΕΡΟΣΠΗΛΙΑ ΟΘΡΥΣ 14/6/2009
Μια από τις προγραμματισμένες εξορμήσεις του συλλόγου μας έγινε το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Ιουνίου του 2009 και όλοι όσοι συμμετείχαμε γυρίσαμε στην Αθήνα με τις καλύτερες εντυπώσεις από την ομορφιά που αντικρίσαμε εντός και εκτός σπηλαίου.
Η Όθρυς μας επιφύλαξε εκπλήξεις ευχάριστα αναπάντεχες θα έλεγα.
Το σπουδαιότερο όμως κατά την γνώμη μου ήταν το όμορφο και ζεστό κλίμα που σχηματίστηκε ανάμεσα στην παρέα που ξεκινήσαμε για αυτήν την εξόρμηση.
Είχαμε την ευκαιρία παλαιότεροι και νεότεροι του συλλόγου, να γνωριστούμε καλύτερα, τώρα που τα σεμινάρια έχουν τελειώσει και σιγά σιγά να αρχίσουμε να σχηματίζουμε έναν νέο πυρήνα ανθρώπων, που ελπίζουμε και θέλουμε όλοι μας, να ¨δέσει¨ και να αποτελέσει αργότερα μια ομάδα που θα πάει ακόμα πιο μπροστά την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία με την δράση της.
Πολλές ήταν οι στιγμές αυτό το πολύ όμορφο ΣΚ που σκεφτόμουν βλέποντας τους παλιούς και νέους σπηλαιοσυντρόφους μου, πως οι άνθρωποι δενόμαστε μεταξύ μας μέσα από τις κοινές δραστηριότητες μας και κυρίως μέσα από τα κοινά βιώματα μας.
Είναι κάτι που συμβαίνει σταδιακά και σε βάθος χρόνου…
Ο σπηλαιοσύντροφος δεν είναι κάτι απλό, στηρίζεσαι σε αυτόν και στηρίζεται κι αυτός σε εσένα και μέσα και έξω από το σπήλαιο.
Μοιράζεσαι μαζί του και καλές αλλά και δύσκολες στιγμές, ευχάριστες και δυσάρεστες, πράγμα που σιγά σιγά σε κάνει να αρχίζεις να τον εμπιστεύεσαι και να μπορείς να υπολογίζεις σε αυτόν και εκείνος εσένα.
Ένα ήταν το σίγουρο ότι ζήσαμε όλη η παρέα στιγμές μοναδικές από εκείνες που την στιγμή που συμβαίνουν ξέρεις ότι είναι ιδιαίτερες.
Μια από αυτές ήταν όταν έχοντας λίγο χαθεί στους δαιδαλώδεις χωματόδρομους της Όθρυς και η ώρα ήταν ήδη 1.00 τα μεσάνυχτα ψάχνοντας ένα μέρος απλά να κατασκηνώσουμε και την επόμενη μέρα να βρούμε την Νεροσπηλιά, βρήκαμε τυχαία ένα καταφύγιο μέσα στο δάσος που ήταν ότι το καλύτερο για όλους μας, μιας και μετά από την επίσκεψη στην πανέμορφη Τιτανοσπηλιά και κάμποσα χιλιόμετρα πάνω στους χωματόδρομους της Όθρυς χρειαζόμασταν όλοι μας ξεκούραση.
Το καταπληκτικό ξύλινο καταφύγιο λες και μας περίμενε και είχε ότι ακριβώς θα θέλαμε για περάσουμε μια νύχτα στο βουνό.
Λίγο πριν κοιμηθούμε αρχίσαμε να διηγούμαστε μεταξύ μας διάφορες ιστορίες παράξενες, περίεργες, αστείες και ότι άλλο κατέβαζε το μυαλό μας μέχρι έναν έναν να μας πάρει ο ύπνος…
Μοναδικές στιγμές…
Το άλλο πρωί η έκπληξη μεγάλωσε όταν με το πρώτο φως του Ήλιου είδαμε σε τι μαγικό μέρος βρισκόμασταν μιας και την Νύχτα όταν φτάσαμε δεν μπορούσαμε να δούμε και πολλά γύρω μας…
Ένα πανέμορφο Ελατόδασος και 2 μικρά ποτάμια που περνούσαν δίπλα από το καταφύγιο ήταν μια εικόνα που σπάνια συναντάς πια στα πολύπαθα Ελληνικά Βουνά…
Μετά από ένα πρωινό γεύμα που τίποτα δεν είχε να ζηλέψει ακόμα κι από τους πιο ακριβούς μπουφέδες ενός ακριβού ξενοδοχείου ξεκινήσαμε για την Νεροσπηλιά.
Θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν για την Εντυπωσιακή Τιτανοσπηλιά και την Πανέμορφη αλλά και αρκετά κρύα Νεροσπηλιά…
Αυτό που ήθελα να περιγράψω εδώ ήταν η αίσθηση που μου άφησε η Όθρυς αλλά και η παρέα των παιδιών που πήγαμε σε αυτήν την εξόρμηση…
Βαγγέλη Ζαχαρή, Ναυσικά Παπαβλασοπούλου, Αποστόλη Καλάμπάκα, Παναγιώτη Γεωργίου, Βικτώρια Λιάτου, Απόλλωνα Θρασυβουλίδη και Θανάση Σουλιώτη σας ευχαριστώ για την όμορφη παρέα σας και ελπίζω να έχουμε και άλλα τέτοια όμορφα Σαββατοκύριακα με πολλά και όμορφα σπήλαια…
Θανάσης
Ξανθόπουλος
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009
ΤΙΤΑΝΟΣΠΗΛΙΑ 13/6/2009
TITANOSPILIA
Το Σάββατο 13/6/2009 μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταρείας επισκέφθηκαν το εντυπωσιακό σπηλαιοβάραθρο ΤΙΤΑΝΟΣΠΗΛΙΑ στο ορος Ορθυς των Νομών Φθιώτιδας - Μαγνησίας.
Το μέρος όπου βρίσκεται το σπηλαιοβάραθρο είναι πανέμορφο και η είσοδος του πραγματικά σε εντυπωσιάζει.
Στα πρώτα 25 μέτρα το φυσικό πηγάδι έχει μικρή διάμετρο και μια πολύ όμορφη βλάστηση από μικρές φτέρες και βρύα στα τοιχώματα του που το κάνει ακόμα πιο όμορφο.
Έπειτα ανοίγεται μια τεράστια αίθουσα που έχει σχήμα καμπάνας.
Ο σπηλαιολόγος βρίσκεται στο τέλος της πρώτης κατάβασης στο ψηλότερο σημείο ενός λόφου από πεσμένες πέτρες.
Εντυπωσιακότατη είναι και η Ηχώ που παράγει η αίθουσα εξ αιτίας των μεγάλων διαστάσεων της.
Σε κάποιο σημείο της μεγάλης αίθουσας που κατηφορίζει με αρκετά μεγάλη κλίση αρχίζει ένα ακόμη κατεβασμα σε ενα σχετικά στενό σχίσμα με βάθος αλλα 40 μέτρα.
Στο τέλος του καταλήγει σε μια μικρή αίθουσα με πολλές κατακρημνίσεις.
Κάτι που μας έκανε μεγάλη εντύπωση είναι και η ύπαρξη ενος ανθρώπινου σκελετού κοντά στο σημείο που αρχίζει η δευτερη κατάβαση.
Πιθανολογούμε απο την κατάσταση που βρήκαμε τα οστά πως πρέπει να ειναι της περιόδου του πολέμου του 1940.
Δεν βρέθηκαν καθόλου ίχνη ενδυμάτων η άλλων προσωπικών του αντικειμένων.
Τα μέλη της Ε.Σ.Ε που πήραν μέρος στην εξόρμηση ηταν οι: Ξανθόπουλος Θανάσης, Ζαχαρής Βαγγέλης, Παπαβλασοπούλου Ναυσικά, Καλαμπάκας Απόστολος, Λιάτου Βικτώρια, Θρασυβουλίδης Απόλλων, Γεωργίου Παναγιώτης και Σουλιώτης Θανάσης.
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
6-8/06/09: Πρακτική Εξάσκηση της Ομάδας Σπηλαιοδιάσωσης στην Χελιδορέα
Πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη μελών της Ομάδας Σπηλαιοδιάσωσης της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, στο βάραθρο Χελιδορέας στα Ανω Πιτσά Κορινθίας.
Το συνολικό βάθος του βαράθρου φτάνει τα 220 μέτρα είναι αρκετά τεχνικό με σχετικά χαμηλή θερμοκρασία και αρκετή λάσπη.
Το βάραθρο αρματώθηκε μέχρι το τελικό του βάθος και σκοπός την ομάδας ήταν να διανυκτερεύσει μέσα σε αυτό, πράγμα που έγινε. Η είσοδος μας σε αυτό έγινε το Σάββατο 6 Ιουνίου στις 10.30 και η ομάδα βγήκε σταδιακά μέχρι και τις 10.30 της επόμενης ημέρας Κυριακή 7 Ιουνίου.
Συμπληρώσαμε λοιπόν 24 ώρες παραμονής, με αρμάτωμα – ξαρμάτωμα, μέσα στο βάραθρο και τα άτομα που παρέμειναν μέσα ήταν συνολικά εννέα.
Η θερμοκρασία στο σπήλαιο ήταν πιο ανεβασμένη απ ότι περιμέναμε πράγμα που έκανε τις απαραίτητες αναμονές, στα διάφορα σημεία, μέχρι να συνεχιστεί το αρμάτωμα εύκολα ανεκτές χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα.
Η ομάδα κινήθηκε αρκετά καλά μέσα στο βάραθρο πράγμα που ήταν και ο βασικός μας στόχος .
Το ζητούμενο ήταν να αξιολογήσουμε τις δυνατότητες των μελών της ομάδας σχετικά με την κίνηση σε ένα πιο τεχνικό σπήλαιο και επίσης να δούμε και να αντιμετωπίσουμε θέματα αρματώματος, που προέκυψαν αρκετά.
Επίσης υπάρχει ανάγκη αντικατάστασης πολλών βυσμάτων με καινούργια μιας και αρκετά από τα ήδη τοποθετημένα έχουν υποστεί αρκετές φθορές.
Σε γενικές γραμμές από την επίσκεψη στην Χελιδορέα αποκομίσαμε πάρα πολλές εμπειρίες και μας δόθηκε η ευκαιρία σαν ομάδα με διαφορετικό επίπεδο σπηλαιολογικής εμπειρίας να αρχίσουμε να δένουμε περισσότερο σαν σύνολο.
Η μέρα μας έκλεισε σε ένα όμορφο μικρό καφέ το απόγευμα της Κυριακής στην Λυκοποριά όπου μαζί με τον Υπεύθυνο Εκπαίδευσης Πάνο Γεωργόπουλο συζητήσαμε τις λεπτομέρειες και τα θέματα που προέκυψαν.
ΔΡΑΚΟΚΑΡΚΑΡΟ - ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ
ΣΚ 30-31/5/2009 ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ ΣΤΟΝ ΔΡΑΚΟΚΑΡΚΑΡΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΙΡΔΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟ ΚΙΟΣΕΟΓΛΟΥ...
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΒΑΡΑΘΡΟΥ "ΓΟΥΠΑΤΟ ΝΤΕΡΕΚΗ" 23-24/5/2009
Μια όμορφη παρέα από Φίλους, ένα καταπληκτικό μέρος στο βουνό και ένα εντυπωσιακό βάραθρο ήταν όλα αυτά που έκαναν το ΣΚ 23-24/5/2009 ξεχωριστά όμορφο και ενδιαφέρον.
Μετά από πολύ καιρό είχα την ευκαιρία να συναντήσω τους Φίλους μου από την Σπηλαιολογία Ναυπλίου της οποίας είμαι μέλος και να πραγματοποιήσουμε μια εξερεύνηση που είχαμε αφήσει ημιτελή από τον Ιούνιο του 2007.
Τότε ένας βοσκός της περιοχής μας είχε υποδείξει ένα βάραθρο που φαινόταν να έχει μεγάλο βάθος.
Λιγάκι απροετοίμαστοι εκείνη την ημέρα, έχοντας πάρει ελάχιστα υλικά είχαμε κατέβει στα μισά του βαράθρου μην ξέροντας πόσο ήταν το τελικό του βάθος.
Κατά προσέγγιση υποθέταμε ότι θα ήταν περίπου 80 μέτρα χωρίς να γνωρίζουμε φυσικά αν είχε και άλλη συνέχεια βαθύτερα.
Από αναβολή σε αναβολή φτάσαμε στον Μάιο του 2009 όπου τελικά πραγματοποιήσαμε την πολυπόθητη εξερεύνηση του βαράθρου ΓΟΥΠΑΤΟ ΝΤΕΡΕΚΗ.
Η ονομασία δόθηκε τιμής ένεκεν από το παρατσούκλι του βοσκού που μας οδήγησε στο βάραθρο (Ντερέκης) και το σημείο που βρίσκεται αυτό οι ντόπιοι το λένε Γούπατο.
Τελικά το βάραθρο ήταν μικρότερο των προσδοκιών μας με τελικό βάθος τα 70 μέτρα με ένα μονοκόμματο κατέβασμα 65 μέτρων.
Υπάρχει μια πολύ στενή σχισμή που συνεχίζει για μερικά μέτρα ακόμα, αλλά προσπάθειες που έγιναν για διάνοιξη της δεν πέτυχαν λόγω ότι είναι πολύ μικρές οι διαστάσεις της σε μεγάλο μήκος…
Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση είναι να εξακριβώσουμε αν στον Νομό Αργολίδας υπάρχει αντίστοιχο μονοκόμματο βάραθρο αυτού του βάθους, πράγμα που μέχρι τώρα δεν έχουμε υπ όψιν μας να έχει καταγραφεί στο παρελθόν.
Η εξερεύνηση είναι δραστηριότητα της Σπηλαιολογίας Ναυπλίου και συμμετείχε φιλικά, μετά από πρόσκληση και η Ε.Σ.Ε.
Η ομάδα αποτελούνταν από μεριάς Σπηλαιολογίας Ναυπλίου από τους: Αθανασόπουλο Γιάννη, Γεωργόπουλο Άρη, Γκάτζιο Χρήστο, Καρούτη Μάκη και Ξανθόπουλο Θανάση (Ε.Σ.Ε – ΣΠΗ.ΝΑ) και από την Ε.Σ.Ε οι: Γιανούτσος Βασίλης και Μαστοράκη Αννα.
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
ΠΡΟΠΑΝΤΗ ΒΑΛΤΕΣΙΝΙΚΟ 16/5/2009
Ένα ακόμη ταξίδι στην Μαγική Αρκαδία...
Ο προορισμός μας το Βαλτεσινίκο που βρίσκεται στην ορεινή Γορτυνία σε υψόμετρο 1150 μέτρα.
Στη διαδρομή θαυμάζαμε σε κάθε στροφή το μεγαλείο της Ελληνικής Αρκαδικής Φύσης που είχε ντυθεί, λες, τα καλά του να μας υποδεχθεί....
Μια υπέροχη ημέρα που όλα πήγαν κατ ευχήν....
Την κατάλληλη στιγμή και στο κατάλληλο τόπο και χρόνο βρήκαμε τον Δήμαρχο του Βαλτεσινίκου, στην είσοδο του χωριού, σε ενα πανέμορφο παραδοσιακό καφενείο και μας βοήθησε με τον καλύτερο τρόπο για να πάμε στο σπηλαιοβάραθρο Πρόπαντη που βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα έξω από χωριό..
Χωρίς την βοήθεια του, να φωνάξει άνθρωπο απο το χωριό να μας συνοδέψει, δύσκολα θα το βρίσκαμε μόνοι μας..
Το βάραθρο βρίσκεται σε ένα καταπληκτικό τοπίο μέσα σε χωράφια ανάμεσα σε μεγάλες λάκες σαν μικρά οροπέδια σε ένα υψόμετρο περίπου 1000 μέτρων...
Τα πάντα γύρω μας καταπράσινα, ανθισμένα με λογής λογής αγριολούλουδα, πολύχρωμα, οι πρασινισμένες από το φρέσκο χορτάρι πλαγιές, συνέθεταν μια εικόνα τέτοια που νόμιζες οτι κοιτούσες έναν απο αυτούς τους περίφημους παλαιούς πίνακες που απεικονίζουν την Αρκαδική Φύση σε όλο της το Μεγαλείο...
Η πραγματικότητα εδώ ξεπέρναγε την φαντασία του καλλιτέχνη και αυτό που αντίκριζαν τα μάτια μας δύσκολα θα μπορούσε να αποτυπωθεί πάνω σε έναν καμβά....
Η Αρκαδική Φύση με την ομορφιά και την αρμονία της είναι μοναδική.... δεν είναι τυχαίο που ενέπνευσε σπουδαίους καλλιτέχνες να την απεικονίσουν...
Δεν θέλω να περιγράψω με λόγια το σπήλαιο... οι εικόνες μιλούν μόνες τους...
Στην επίσκεψη αυτή ήμουν μαζί με τον φίλο μου Δημήτρη Αντωνόπουλο...
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
ΣΕΛΙΝΙΤΣΑ 1/5/2009
Την Παρασκευή 1/5/2009 η Ομάδα Σπηλαιοδιάσωσης της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας πραγματοποίησε άσκηση έξω από την είσοδο του σπηλαίου Σελίνιτσας στην Μεσσηνιακή Μάνη.
Η άσκηση περιελάμβανε το στήσιμο μεταφερόμενης τραβέρσας για κίνηση φορείου.
Το βίντεο είναι του φίλου Στάυρου Ξυδέα που μαζί με άλλα μέλη του Ποσειδώνα παρευρέθησαν στην άσκηση μας και συμμετείχαν..
Στα σχοινιά είναι ο φίλος μας Κώστας Ξυδέας...
Η άσκηση περιελάμβανε το στήσιμο μεταφερόμενης τραβέρσας για κίνηση φορείου.
Το βίντεο είναι του φίλου Στάυρου Ξυδέα που μαζί με άλλα μέλη του Ποσειδώνα παρευρέθησαν στην άσκηση μας και συμμετείχαν..
Στα σχοινιά είναι ο φίλος μας Κώστας Ξυδέας...
Τρίτη 5 Μαΐου 2009
ΣΠΗΛΑΙΟΒΑΡΑΘΡΟ ΠΑΠΑΤΡΥΠΑ 26/4/2009
Την Κυριακή 26/4/2009 μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας επισκέφθηκαν το σπηλαιοβάραθρο Παπατρύπα στην περιοχή της Σέτας - Ξεροβούνι στην Εύβοια.
Το σπηλαιοβάρθρο αυτό είχε εξερευνήσει ομάδα της ΕΣΕ με επικεφαλής τον Σταμάτη Κίρδη το 1986.
Τα μέλη που έλαβαν μέρος στην επίσκεψη ήταν οι Πάνος Γεωργόπουλος, Θανάσης Ξανθόπουλος, Βασίλης Γιανούτσος και Αννα Μαστοράκη.
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
ΤΑΦΚΟΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ 2009
ΣΤΟ ΤΑΦΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ 2009
ΟΡΟΣ ΙΔΗ (ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ)
Το να περιγράψω το πόσα και με ποιο τρόπο, με συνδέουν, με την Ιερή Κρήτη είναι λίγο δύσκολο και περίπλοκο να περάσω μέσα από αυτές τις λίγες γραμμές που σκοπεύω να γράψω εδώ…
Θα ξεκινήσω απλά θυμούμενος το καλοκαίρι του 2007 όταν για πρώτη φορά στην ζωή μου έφτασα στο νησί αυτό, που έμελλε να με σημαδέψει ανεξίτηλα και παντοτινά.
Ήταν ένα πολύ όμορφο και ιδιαίτερο καλοκαίρι εκείνο, Ιούλης θυμάμαι, που φτάσαμε προς το τέλος της αποστολής που είχε οργανώσει η Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία στην Βισταγή του Νομού Ρεθύμνου.
Ο προορισμός μας ήταν ο Τάφκος της Μαύρης που είχε εντοπίσει ο φίλος μου ο Παύλος ο Καδάς και είχε εξερευνήσει μέχρι ένα σημείο που υπήρχε ένα στένωμα που εμπόδιζε την περαιτέρω συνέχεια.
Θυμάμαι όμορφες στιγμές με όλη την παρέα που μαζευτήκαμε εκείνα τα δύο μαγικά και ιδιαίτερα βράδια στο Μιτάτο του Φίλου Μανώλη, αυτού του φιλόξενου, σπάνιου και πραγματικού Λεβέντη Κρητικού που μας φιλοξένησε και μας βοήθησε σε ότι χρειαστήκαμε.
Βιώσαμε πραγματικά μοναδικές στιγμές όταν μετά από μια κοπιαστική ημέρα πίναμε το ωραίο κρασί μαζί με την παρέα του, συζητώντας με τον Θεμιστοκλή και αναλύοντας αρχαία Ελληνικά κείμενα που τα γνώριζε απ έξω και ακούγοντας τις αυτοσχέδιες μαντινάδες που γεννιόντουσαν στην στιγμή…
Τι να πώ για τις σπονδές στον Πάνα και τον Δία, εκεί στον Ψηλορείτη, στο Μιτάτο του Μανώλη, από ανθρώπους που συνδέονται από τα πανάρχαια χρόνια μέχρις τα σήμερα με τις αρχαίες ρίζες αυτού του τόπου… από γενιά σε γενιά αδιάλειπτα…
Απίστευτο; Κι όμως πραγματικό….
Κάθε στιγμή είναι μοναδική και δεν επαναλαμβάνεται … έτσι λένε και έτσι είναι…
Έτσι κάπως έφτασε το 2009… πόσα είχαν μεσολαβήσει…
Ήμουν μετά από 2 χρόνια στα ίδια χώματα με την παρέα της Ε.Σ.Ε με κάποιους ίδιους και με κάποιους καινούργιους φίλους και σπηλαιοσυντρόφους….
Μετά από 2 χρόνια ήμουν ξανά σε αυτόν τον πολύ ιδιαίτερο τόπο…
Συναντήσαμε ξανά εκείνους τους Φίλους που μας περίμεναν και μας υποδέχθηκαν με την ίδια χαρά και δεχθήκαμε την Φιλοξενία τους μια Φιλοξενία τόσο σπάνια που δεν την συναντάς εύκολα σε άλλα μέρη της Ελλάδας πλέον…
Όμορφες στιγμές και πάλι μοναδικές….
Ο Ψηλορείτης Περήφανος και Φιλόξενος και αυτός, μας πρόσφερε τις καλύτερες μέρες του, μας έδωσε τις καλύτερες εικόνες του… για ακόμα μια φορά…
Ο Φίλος μου και συνάδελφος σπηλαιολόγος ο Παύλος Καδάς είχε φροντίσει να είναι όλα έτοιμα για εμάς που ήρθαμε από την Αθήνα, γι αυτήν την εξερεύνηση…
Μαζί με τον Βαγγέλη τον Ζαχαρή που ήρθαμε από την Αθήνα και τον Μάνο τον Πετράκη που ήρθε από το Ηράκλειο από το τμήμα της Ε.Σ.Ε και ήταν όλες τις ημέρες μαζί μας σε αυτήν την όμορφη αποστολή είχαμε ξεκινήσει να ανοίγουμε το στένωμα..
Θυμάμαι την χαρά μας με τον Μάνο όταν τελικά ανοίξαμε το πέρασμα την επόμενη ημέρα το μεσημέρι και ήμασταν έτοιμοι να περάσουμε στην άγνωστη αίθουσα που υπήρχε από κάτω μας…
Εικόνες όμορφες και μοναδικές…
Θα σταθώ σε μία εδώ..
Έχοντας περάσει στην νέα μεγάλη αίθουσα της Μαύρης κάθισα στο χαμηλότερο σημείο της περιμένοντας τον Μάνο τον Πετράκη να κατέβει και εκείνος…
Έσβησα τους φακούς και κοιτώντας ψηλά στο μικροσκοπικό άνοιγμα της οροφής όπου εισχωρούσε το αμυδρό φως από τους φακούς του Ολιβιέ και του Στέλιου από τον Ποσειδώνα, έβλεπα να κατεβαίνει σιγά σιγά ο Μάνος στην τεράστια αίθουσα στα σπλάχνα του Ψηλορείτη και σκέφτηκα πως τέτοιες εικόνες μόνο η σπηλαιολογία μπορεί να σου προσφέρει…
Καθισμένος εκεί στην αγκαλιά, στα σπλάχνα του Ψηλορείτη πόσα πράγματα σκεφτόμουν…
Άξιζε και αξίζει όλο αυτό το Ταξίδι….
Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να τα δείς μέσα από φωτογραφίες η να τα γράψεις… τα έχουμε μέσα και τα κρατούμε σαν κάτι πολύτιμο και πολύ σπάνιο…
Οι σπηλαιοσυντρόφοι μου ξέρουν…
Μανο , Πέλη, Βαγγέλη, Φάνη, Μενέλια, Ολιβιέ, Γιάννη και Στέλιο, να είστε, να είμαστε, όλοι καλά να ζούμε τέτοιες στιγμές…
Στην αποστολή συμμετείχαν από την Ε.Σ.Ε Αθήνας οι: Φάνης Έλληνας, Βαγγέλης Ζαχαρής, Ολιβιέ Κάντερλι, Θανάσης Ξανθόπουλος, Μενέλια Ρατοπούλου, Γιάννης Τσακανίκας και Πέλη Φιλιππάτου.
Από το τμήμα Ε.Σ.Ε Ηρακλείου ο Μάνος Πετράκης και από τον Ποσειδώνα ο Στέλιος Λαμπρινός.
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
ΚΑΛΙΑΚΟΥΔΟΤΡΥΠΑ (ΑΣΜ 1930) 5/4/2009
Την Κυριακή 5/5/2009 οκταμελής ομάδα της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας αποτελούμενη απο τους αλφαβητικά Δημήτρη Αντωνόπουλο, Γιάννη Βαρβιτσιώτη, Βασίλη Γιανούτσο, Νατάσα Κατσέλη, Αννα Μαστοράκη, Θανάση Ξανθόπουλο, Αλκη Πετράκη και Κώστα Σφρίντζερη, επισκέφθηκε το πολύ ενδιαφέρον σπηλαιοβάραθρο ΚΑΛΙΑΚΟΥΔΟΤΡΥΠΑ που βρίσκεται κοντά στους Κάτω Λουσούς του Νομού Αχαΐας.
Η Καλιακουδότρυπα είχε εξερευνηθεί το 1972 απο ομάδα της Ε.Σ.Ε με επικεφαλής την Αννα Πετροχείλου και τον Ιωάννη Ιωάννου που εκανε και την χαρτογράφηση του σπηλαίου.
Το σπήλαιο καταλαμβάνει έκταση περίπου 360 τ.μ και έχει αξιόλογο στολισμό.
Περισσότερες πληροφορίες για το χρονικό της εξερεύνησης της Καλιακουδότρυπας μπορείτε να βρέιτε στο Δελτίο της Ε.Σ.Ε XI τεύχος 7 του 1972 καθώς επίσης και περισσότερες φωτογραφίες στην επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.Ε στοhttp://www.ese.edu.gr/default.asp?V_DOC_ID=2521
Φωτογραφίες και αναφορά της επίσκεψης μας στην Καλιακουδότρυπα μπορείτε να δείτε και στην ιστοσελίδα του Δημήτρη Αντωνόπουλου εδώ:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)