ΣΠΗΛΑΙΑ - ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ - ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ - CAVES - MINING - UNDERGROUND CONSTRUCTION
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΟΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΟΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
ΣΠΗΛΙΑ ΛΙΑΝΤΙΝΗ 20/6/2010
Σε υψόμετρο 2240 μέτρα στην τοποθεσία Αθάνατη Ράχη του Όρους Ταΰγετος, υπάρχει ένα μικρό σπήλαιο που μέσα στο εσωτερικό του βρέθηκε το σώμα του Καθηγητή Δημήτριου Λιαντίνη.
Σε αυτήν την μικρή σπηλιά ο Λιαντίνης επέλεξε ως το μέρος όπου ήθελε να ¨φύγει¨ από εδώ...
Στην είσοδο της σπηλιάς κάποιοι φίλοι - θαυμαστές του Καθηγητή τοποθέτησαν μικρές μαρμάρινες επιγραφές με κάποια κείμενα του... κάποιοι άλλοι πήγαν και τα έσπασαν...
Η είσοδος της σπηλιάς είναι πολύ στενή και κοιτάζει ακριβώς την Ανατολή...
Άλλωστε ο Λιαντίνης που το Ιερό Όρος Ταΰγετος ήταν ένας Τόπος που Αγαπούσε πολύ, έλεγε χαρακτηριστικά "ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΗΛΙΟ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΑ ΒΛΕΠΩ"...
Ίσως λίγο πριν "φύγει" αυτή η Μεγαλειώδης εικόνα της Ανατολής του ΗΛΙΟΥ πάνω στον Ταΰγετο να ήταν η τελευταία που αντίκρισε...
Το σπήλαιο το επισκεφθήκαμε στις 20/6/2010 αφού είχαμε διανυκτερεύσει στην κορυφή του Ταΰγετου και είχαμε την τύχη να αντικρίσουμε κι εμείς την Ανατολή μια ημέρα πριν το Θερινό Ηλιοστάσιο...
Πραγματικά Μεγαλειώδης στιγμή!
Πρέπει έστω μια φορά στην Ζωή σου να δείς αυτό το Θέαμα....
Αθανάσιος
Ξανθόπουλος
Μέλος της Ε.Σ.Ε (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία)
Η επίσημη Ιστοσελίδα για τον Καθηγητή Λιαντίνη βρίσκεται εδω: http://www.liantinis.gr/
Ετικέτες
ΕΣΕ,
ΝΟΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ,
ΟΡΟΣ ΤΑΥΓΕΤΟΣ,
ΣΠΗΛΑΙΑ ΛΑΚΩΝΙΑΣ,
ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΑΥΓΕΤΟΥ,
ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΙΑΝΤΙΝΗ,
ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ,
Speleology
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
ΤΡΥΠΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΩΣ - Ν. ΛΑΚΩΝΙΑΣ 28/2/2010
Την Κυριακή 28/2/2010 αποχαιρετώντας ημερολογιακά τον χειμώνα μια όμορφη ηλιόλουστη ημέρα, μετά από ένα πραγματικά παγερό βράδυ στην κατασκήνωση μας, μας βρήκε να πορευόμαστε παρέα με τον φίλο μας από τα Νειάτα, Περικλή Σάκαρη για την Τρύπα της Μαριώς.
Ο Περικλής είχε συμμετάσχει στην εξερεύνηση του Βαράθρου αυτού, το 1999 και μας είχε πει κάποια πράγματα για το ιστορικό της εξερεύνησης, αλλά και της πολύ ενδιαφέρουσας ιστορίας που συνοδεύει την λεγόμενη Τρύπα της Μαριώς.
Η ιστορία εν ολίγοις λοιπόν έχει ως εξής, το 1912 μια μικρή βοσκοπούλα από το κοντινό χωριό Κουπιά, θέλοντας να κόψει σύκα από μια συκιά που βρίσκεται στο χείλος του στομίου του βαράθρου, ανέβηκε σε ένα από τα κλαδιά της συκιάς, αλλά τότε εκείνο έσπασε παρασύροντάς την στα 40 περίπου μέτρα βάθος…
Το άτυχο κορίτσι έχασε φυσικά την ζωή του από αυτήν την τρομερή πτώση στο κενό.
Αργά το απόγευμα τα ζώα του κοπαδιού της μικρής Μαριώς γύρισαν μόνα τους στο μαντρί.
Τότε οι δικοί της κατάλαβαν ότι κακό συνέβη στο κορίτσι και άρχισαν να το αναζητούν.
Τελικά μετά από πολλές ώρες αναζήτησης είδαν τα παπούτσια της μικρής στην άκρη του βαράθρου που τα είχε βγάλει για να σκαρφαλώσει στο δέντρο.
Κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί.
Το πρόβλημα τώρα όμως ήταν πως θα έβγαζαν το άψυχο σώμα της μικρής Μαριώς από το βάραθρο.
Εκείνη την εποχή στο χωριό Νειάτα ένας Αυστριακός Μηχανικός κατασκεύαζε τον μεγάλο Ναό του χωριού (Ταξιαρχών).
Του ζήτησαν να φτιάξει μια σκαλωσιά για να μπορέσουν να κατεβάσουν κάποιον τολμηρό με σχοινί, που θα αναλάμβανε να ανεβάσει στην επιφάνεια το νεκρό κορίτσι.
Ποιος όμως θα τολμούσε κάτι τέτοιο;
Ο άνθρωπος που το έκανε ήταν ένας βαριά άρρωστος από φυματίωση κάτοικος των Νειάτων ονόματι Ζώταλης.
Ο ίδιος αποφάσισε να κατέβει μιας και η ανίατη εκείνη την εποχή ασθένεια του τον έκανε να μην λογαριάζει την ζωή του.
Έτσι λοιπόν κατέβηκε μέσα σε ένα ξύλινο κουβούκλιο που το έφτιαξαν και μάζεψε την μικρή Μαριώ…
Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία όπως μας την αφηγήθηκε ο Περικλής Σάκαρης από τα Νειάτα Λακωνίας.
Κάποια ανθρώπινα οστά που βρήκαμε σε διάφορα πατάρια του βαράθρου μας εξήγησε πως αυτά προέρχονται από 11 αντάρτες που τους έριξαν μέσα την εποχή του Εμφυλίου…
Η ομάδα μας κατέβηκε στο βάραθρο και σε κάποιο σημείο βρήκαμε μια τρύπα όπου ο Άγγελος είδε πως υπήρχε ένα βάθος τουλάχιστον 15 μέτρων.
Περιγράφοντας στον Περικλή το σημείο που εντοπίσαμε αυτό το κατέβασμα μας είπε πως δεν το θυμόταν να το έχει κατέβει.
Έτσι λοιπόν υπάρχει μια πιθανότητα να υπάρχει και άλλη συνέχεια άγνωστη στο βάραθρο Τρύπα της Μαριώς και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε με μια επόμενη αποστολή της εξερεύνηση της.
Το συνολικό βάθος του αγγίζει τα 100 μέτρα και σε κάποια σημεία έχει όμορφο διάκοσμο.
Τα μέλη της ομάδας απο Ε.Σ.Ε και Ποσειδώνα ήταν οι: Άγγελος Βλαχόπουλος Θανάσης Ξανθόπουλος Γιάννης Τσακανίκας και Αλέξανδρος Τσεκούρας και οι: Σταύρος Αποσπόρης Χρήστος Κιοσέογλου Νίκος Μουτζούρης και Γιώργος Ξηνταβελόνης.
Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ "ΣΠΗΛΑΙΟΒΑΡΑΘΡΟ ΣΤΗΝ ΣΤΕΡΝΑ" 27/2/2010
Το Σάββατο 27/2/2010 μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και του Ποσειδώνα πραγματοποιήσαμε εξερεύνηση σε ένα σπηλαιοβάραθρο άγνωστο σε εμάς, κατόπιν υπόδειξης του, από τον κ. Αντώνη Δρίβα, κτηνοτρόφο της περιοχής.
Ο κ. Δρίβας το είχε κατέβει αρκετές φορές μιας και συχνά χρειάστηκε να βγάλει από μέσα ζώα από το κοπάδι του που είχαν πέσει μέσα.
Ο ίδιος μας ανέφερε πως στην μια πλευρά του σπηλαίου υπήρχε ένα μικρό κατέβασμα στο οποίο δεν είχε μπει και δεν ήξερε αν το σπήλαιο συνέχιζε κι άλλο.
Έτσι ακούγοντας αυτά αποφασίσαμε να το εξερευνήσουμε και εκείνος πολύ πρόθυμα μας οδήγησε πολύ κοντά στην τοποθεσία που βρίσκεται.
Το σπηλαιοβάραθρο αυτό βρίσκεται σχετικά κοντά με την γνωστή Τρύπα του Βοριά.
Το ονομάσαμε Σπηλαιοβάραθρο στην Στέρνα επειδή πολύ κοντά του και δίπλα στην ρεματιά που βρίσκεται υπάρχει μια παλιά πετρόκτιστη στέρνα.
Αν και ρωτήσαμε μήπως το σπήλαιο έχει κάποια ονομασία, από τους ντόπιους, μας απάντησαν αρνητικά και έτσι το βαφτίσαμε εμείς...
Μετά από μια μικρή αλλά απότομη κατάβαση 4 μέτρων βρεθήκαμε σε έναν θάλαμο με διαστάσεις 8 μέτρα μήκος και 3 περίπου πλάτος.
Μέσα στην αίθουσα αυτή σε ένα μικρό κοίλωμα υπάρχει μια φωλιά Μπούφων που λίγο τρομαγμένοι η αλήθεια χώθηκαν πιο βαθιά σε μια εσοχή και κάθονταν ακίνητοι περιμένοντας να έρθει η ωρα να φύγουμε και να τους αφήσουμε στην ηρεμία και την ησυχία τους…
Στην Βόρεια πλευρά της αίθουσας αυτής υπάρχει ένα μικρό κατέβασμα που φαινόταν να οδηγεί σε βαθύτερο επίπεδο αλλά ήταν πολύ στενό για να περάσουμε.
Έτσι ξεκινήσαμε αρχικά με τα σπηλαιολογικά σφυριά του αρματώματος και μετά με μια βαριοπούλα να προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα μεγαλύτερο πέρασμα.
Τελικά μετά από προσπάθειες περίπου 2 ωρών πρώτος ο Άγγελος Βλαχόπουλος και κατόπιν ο Νίκος Μουντζούρης κατάφεραν να μπουν και να κατέβουν στα ενδότερα του σπηλαίου.
Κατέβηκαν συνολικά 15 μέτρα και βρήκαν μια μικρή αίθουσα 15 μέτρων μήκους και 3 μέτρων πλάτους με λίγο σχετικά διάκοσμο χωρίς κάτι άλλο ιδιαίτερο.
Φτιάχτηκε ένα πρόχειρο σκαρίφημα και από την Έφορο Αρχείου δόθηκε στο Σπηλαιοβάραθρο στην Στέρνα το ΑΣΜ 10084.
*Τα μέλη της ομάδας εξερεύνησης ηταν απο Ε.Σ.Ε οι: Αγγελος Βλαχόπουλος, Θανάσης Ξανθόπουλος, Γιάννης Τσακανίκας και Αλέξανδρος Τσεκούρας και απο τον Ποσειδώνα οι: Στάυρος Αποσπόρης, Χρήστος Κιοσέογλου, Νίκος Μουτζούρης και Γιώργος Ξηνταβελόνης.
Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
ΣΠΗΛΑΙΟΒΑΡΑΘΡΟ ΤΩΝ ΑΥΓΩΝ 1/3/2009
Την Κυριακή 1/3/2009 μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και του Ποσειδώνα επισκεφθήκαμε το σπηλαιοβάραθρο των ¨ΑΥΓΩΝ¨.
Η ονομασία δόθηκε εξ αιτίας του σχηματισμού αυτών των σπάνιων σταλαγμιτικών σχηματισμών που βλέπετε στις φωτογραφίες και θυμίζουν πολύ αυγά !!!
Το σπηλαιοβάραθρο χρειάζεται αρκετή προσοχή στην κίνηση μέσα σε αυτό λόγω των πολλών κατακρημνίσεων στις αίθουσες του που το καθιστούν πολύ επικίνδυνο.
Το ενδιαφέρον κομμάτι του σπηλαίου εντοπίζεται κυρίως στην τελευταία μεγάλη αίθουσα όπου υπάρχουν και οι σχηματισμοί αυτοί.
Τα μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που μετείχαμε σε αυτήν την εξόρμηση ήταν αλφαβητικά οι:
Ζαχαρής Βαγγέλης , Ξανθόπουλος Θανάσης, Παπαβλασοπούλου Ναυσικά
και Σφρίντζερης Κώστας
Ζαχαρής Βαγγέλης , Ξανθόπουλος Θανάσης, Παπαβλασοπούλου Ναυσικά
και Σφρίντζερης Κώστας
Και οι φίλοι μας απο τον Ποσειδών ήταν οι:
Αποσπόρης Σταύρος, Βλαχόπουλος Αγγελος, Κιοσέογλου Χρήστος και Μπουγιώτας Χρήστος.
Αποσπόρης Σταύρος, Βλαχόπουλος Αγγελος, Κιοσέογλου Χρήστος και Μπουγιώτας Χρήστος.
ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ 28/2/2009
Μια ακόμα επίσκεψη πραγματοποίησαν μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας μαζί με μέλη του Σπηλαιολογικού Ομίλου ¨Ποσειδών¨ το Σάββατο 28/2/2009 στην πανέμορφη ¨Τρύπα του Βοριά¨ στον νομό Λακωνίας.
Νομίζω ότι δύσκολα μπορεί να περιγραφεί η ομορφιά που αντικρίσαμε σε αυτό το πανέμορφο δημιούργημα της Φύσης.
Η Λακωνική Γη έχει στα σπλάχνα της έναν σπάνιο θησαυρό και νοιώθουμε τυχεροί που μπορέσαμε να τον γνωρίσουμε.
Τα μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που μετείχαμε σε αυτήν την εξόρμηση ήταν αλφαβητικά οι:
Ζαχαρής Βαγγέλης , Ξανθόπουλος Θανάσης, Παπαβλασοπούλου Ναυσικά και Σφρίντζερης Κώστας
Η Λακωνική Γη έχει στα σπλάχνα της έναν σπάνιο θησαυρό και νοιώθουμε τυχεροί που μπορέσαμε να τον γνωρίσουμε.
Τα μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που μετείχαμε σε αυτήν την εξόρμηση ήταν αλφαβητικά οι:
Ζαχαρής Βαγγέλης , Ξανθόπουλος Θανάσης, Παπαβλασοπούλου Ναυσικά και Σφρίντζερης Κώστας
Και οι φίλοι μας απο τον Ποσειδών ήταν οι:
Αποσπόρης Σταύρος, Βλαχόπουλος Αγγελος, Κιοσέογλου Χρήστος και Μπουγιώτας Χρήστος.
Αποσπόρης Σταύρος, Βλαχόπουλος Αγγελος, Κιοσέογλου Χρήστος και Μπουγιώτας Χρήστος.
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2008
ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ 5-1-2008 (ΒΙΝΤΕΟ)
Ενα βιντεο με φωτογραφίες του Δημήτρη Αντωνοπουλου και δικές μου απο την επίσκεψη μας στην Τρύπα του Βοριά που εγινε στις 5-1-2008. Ηταν η πρώτη σπηλαιολογική μας εξόρμηση για το νεο ετος και εκτος των αλλων, (φωτογράφηση), κόψαμε και την πρωτοχρονιάτικη πίτα μας. Επισκεφθήκαμε την αριστερή διαδρομή και σε επόμενη επίσκεψή μας θα δούμε και την δεξιά διαδρομή που ειναι και η πιο στολισμένη και εντυπωσιακή αλλα και δυσκολότερη απο αποψη βατότηττας. Η επίσκεψη στην Τρύπα του Βοριά,ηταν ενα ονειρο μου, που ειχα απο χρόνια πριν. Τελικά ηρθε ο καιρός που με μια μικρή παρέα Φίλων, καταφερα και το πραγματοποίησα κι αυτό και περάσαμε πολύ ομορφα. Ευχομαι στους Σπηλαιοσυντρόφους μου, να ειμαστε ολοι καλά, με Υγεία και Δύναμη, για να μπορουμε να συνεχίζουμε το ταξίδι μας στις Ομορφιές αυτου του Ευλογημένου Τόπου της ΕΛΛΑΔΑΣ.
* Τα μέλη της ΕΣΕ που επισκεφθήκαμε την Τρύπα του Βοριά ηταν οι : Δημήτρης Αντωνόπουλος, Γιώργος Αγγελόπουλος, Θανάσης Ξανθόπουλος και Ολιβιέ Κάντερλι.
Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2008
ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ 5-1-2008 (ΕΣΕ)




Ένα πολύ όμορφο σπηλαιολογικό ξεκίνημα για μια μικρή παρέα μελών της ΕΣΕ, για το έτος 2008, αποτέλεσε η επίσκεψη στο πανέμορφο σπηλαιοβάραθρο ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ...
Μας δόθηκε η ευκαιρία, σαν παρέα, να κόψουμε και την παραδοσιακή πρωτοχρονιάτικη πίτα ... που ήταν ιδέα του φίλου Δημήτρη Αντωνόπουλου....
Η επίσημη κοπή πίτας της ΕΣΕ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) θα γίνει στις 13 Ιανουαρίου...
* Τα μέλη της ΕΣΕ που επισκεφθήκαμε την ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ ήταν: Γιώργος Αγγελόπουλος, Δημήτρης Αντωνόπουλος, Θανάσης Ξανθόπουλος και Ολιβιέ Κάντερλι...
Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2007
Σπήλαιο Κουκούρι Δρυάλου
Tην Κυριακή 7-1-2007 μαζί με τον
Χάρη Λάμπρου και τον Νίκο Βαλσαμίδη, ξεκινήσαμε από τον Πύργο Δυρού όπου
διανυκτερεύσαμε μετά την επίσκεψη μας στο σπήλαιο Καταφυγι Δυρού, για τον όρμο
Κουκούρι.
Στην περιοχή αυτή και 400 μέτρα περίπου, πριν από την ακτή, βρίσκεται
ένα ακόμα ενδιαφέρον σπήλαιο, το σπήλαιο Κουκούρι η Κουκουρότρυπα.
Το σπήλαιο ήταν γνωστό από πολύ παλιά στους κατοίκους της περιοχής,
μιας και από αυτό αντλούσαν το τόσο πολύτιμο και σπάνιο για την περιοχή τους ,
νερό.
Στο σπήλαιο υπάρχει μια αρκετά μεγάλη λίμνη με γλυκό νερό, που σε
κάποια σημεία της φτάνει ακόμα και τα 6 μέτρα βάθος.
Αυτό γινόταν από ένα φυσικό πηγάδι που υπάρχει περίπου σε 40 μέτρα
απόσταση από την οριζόντια είσοδο του σπηλαίου.
Το 1953 επισκέφθηκαν το σπήλαιο ο Ιωάννης και η Άννα Πετροχείλου
όπου έκαναν μια πρώτη εξερεύνηση.
Κατόπιν το έτος 1969 στις 3 Νοεμβρίου η ΕΠΕΑΝ μαζί με την ΕΣΕ
εξερεύνησαν και χαρτογράφησαν εξ ολοκλήρου το σπήλαιο.
Υπεύθυνος αυτής της αποστολής ήταν ο Ιατρός – Σπηλαιολόγος Κώστας Μερδενισιάνος.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κι άλλες αποστολές στο σπήλαιο
Κουκούρι που έφεραν στο φως αξιόλογα ευρήματα και απέδειξαν την μεγάλη
Ανθρωπολογική σημασία και αξία που έχει.
Πιο συγκεκριμένα στη μεγάλη νησίδα που υπάρχει στο μέσον περίπου
της λίμνης, βρέθηκαν ανθρώπινα οστά, θραύσματα από αγγεία, αλλά το
σημαντικότερο ίσως απ όλα είναι η εύρεση ενός ανθρώπινου κρανίου συγκολλημένο
στον πυθμένα της λίμνης από τον γεωλόγο - σπηλαιοδύτη της Εφορείας
Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας κ. Βασίλη Γιαννόπουλο.
Βρέθηκε επίσης ότι τα νερά του σπηλαίου εκβάλουν στην θάλασσα που
βρίσκεται σε απόσταση περίπου 400 μέτρων από αυτό.
Αυτό αποδείχθηκε με την βοήθεια ειδικής χρωστικής ουσίας που
χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό αυτό.
Διαπιστώθηκε επίσης ότι τα γλυκά νερά του σπηλαίου αναμειγνύονται
με το θαλασσινό νερό στα βαθύτερα επίπεδα της λίμνης πράγμα φυσικό εφ όσον το
επίπεδο της υπόγειας λίμνης είναι στο ίδιο υψόμετρο με τη στάθμη της θάλασσας.
Παρ ότι έγινε προσπάθεια να εξερευνηθεί ο υπόγειος αγωγός
(κλάδος), που συνδέει το σπήλαιο με την ακτή, αυτό στάθηκε αδύνατο μιας και
μετά από 7 μέτρα, αυτός ο αγωγός, στενεύει πάρα πολύ και είναι αδύνατο να
εισχωρήσει άνθρωπος.
(Οι πληροφορίες
για το χρονικό των εξερευνήσεων στο σπήλαιο Κουκούρι πάρθηκαν από το επετειακό
δελτίο της ΕΣΕ ΤΟΜΟΣ ΧΧΙΙ έτους 2000).
Θάνος
Ξανθόπουλος
Θάνος
Ξανθόπουλος
Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2007
Καταφύγι Διρού - Νομός Λακωνίας
Ένα ακόμα όμορφο ταξίδι στην αγαπημένη Μάνη, πραγματοποιήσαμε κατά το διήμερο των Φώτων, (6-7 Ιανουαρίου 2007), μαζί με δυο φίλους και συνάδελφους σπηλαιολόγους τον Νίκο Βαλσαμίδη και τον Χάρη Λάμπρου… Η επίσκεψη μας είχε σαν σκοπό να επισκεφθούμε τα σπήλαια ΚΑΤΑΦΥΓΙ ΔIΡΟΥ και ΚΟΥΚΟΥΡΙ ΔΡΥΑΛΟΥ… Ξεκινήσαμε πολύ νωρίς το πρωί του Σαββάτου 6 του μηνός από την Αθήνα με προορισμό τον Πύργο Δυρού όπου και θα διαμέναμε. Πολύ καιρό πριν ονειρευόμουν αυτό το ταξίδι και είχε έρθει στιγμή να γίνει και αυτό πραγματικότητα και μάλιστα με την συντροφιά δυο καλών φίλων από τα …παλιά. Ένα αμάξι γεμάτο με σπηλαιολογικά υλικά αλλά και ανθρώπους με όρεξη για περιπέτεια και διάθεση για εξερεύνηση που αψηφούν τις αποστάσεις όσο μεγάλες κι αν είναι αυτές προκείμενου να απολαύσουν τα Υπόγεια Θαύματα που κρύβει η Μάνη.. η Αγαπημένη μας Μάνη! Το Σάββατο αφιερώθηκε εξ ολόκληρου στο σπήλαιο ΚΑΤΑΦΥΓΙ ΔΡΟΥ που άλλωστε με την μεγάλη έκταση που καταλαμβάνει (περίπου 2700 τμ.) δεν μας άφηνε και πολλά χρονικά περιθώρια για κάτι άλλο εκείνη την ημέρα. Η ακριβής θέση της εισόδου του σπηλαίου δεν μας ήταν γνωστή. Έτσι χρειάστηκε να κάνουμε ένα δύσκολο ¨ψαχτήρι¨ στα απότομα βράχια της περιοχής μέσα από πολύ πυκνούς θάμνους και αγκάθια αλλά τελικά ήμασταν τυχεροί… Η είσοδος εντοπίστηκε και μάλιστα την κατάλληλη στιγμή γιατί μετά από λίγο από τον εντοπισμό της, μας έπιασε μια ξαφνική μπόρα και ίσα που προλάβαμε να βρούμε ¨καταφύγιο¨ μέσα στον πρώτο θάλαμο της σπηλιάς… Το σπήλαιο είχε δικαιώσει για ακόμα μια φορά τον τίτλο του!! Έγινε και για εμάς το ¨Καταφύγι¨ μας από τον άσχημο καιρό… Το σπήλαιο αυτό τα παλαιά χρόνια (Μεσαίωνας) αποτέλεσε ένα σίγουρο και ασφαλές καταφύγιο όπως πολλά από τα σπήλαια της Μάνης, απέναντι στους Πειρατές που έκαναν επιδρομές εκείνη την εποχή. Η οχυρωμένη είσοδος στο Καταφύγι ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα για αυτούς που θα ήθελαν να εισβάλουν στο σπήλαιο. Λέγεται ότι εκει στην πετρόκτιστη εισοδο με την στενή θύρα, ήταν ταμπουρωμένοι οι υπερασπιστές της σπηλιάς, ενώ τα γυναικόπαιδα ήταν προστατευμένα στα βαθύτερα σημεία του σπηλαίου που είναι πραγματικά δαιδαλώδη και αποτελούν έναν πραγματικό λαβύρινθο, με στενούς διαδρόμους, μικρές και μεγάλες αίθουσες, λαγούμια, βάραθρα, πατάρια, υπόγειες λίμνες και ένα σωρό αλλά σημεία που αν κάποιος κρυφτεί πολύ δύσκολα θα τον βρει κάποιος… Εκτός όμως από τον μεσαίωνα και στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως μαρτυρούν πολλές εγχάρακτες επιγραφές στα τοιχώματα του σπηλαίου, βρήκαν καταφύγιο πολίτες και αντάρτες για να γλιτώσουν από τις επιδρομές των δυνάμεων κατοχής. H ιστορία του σπηλαίου και η σχέση του με τον άνθρωπο ξεκινά από πολύ παλιά μέχρι και την σημερινή εποχή… Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο άνθρωπος χρησιμοποίησε το σπήλαιο από την αρχαιότητα και ακόμα πιο πριν. Μαζί με τον Νίκο και τον Χάρη περιπλανηθήκαμε και ξεχαστήκαμε, για ώρες μέσα στις δαιδαλώδεις διαδρομές του σπηλαίου και απολαύσαμε τις πανέμορφες αίθουσες του, που ήταν καταστόλιστες, με κάθε λογής σχήματα και μεγέθους σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό υλικό. Είδαμε μικρές και μεγάλες λίμνες, μπήκαμε σε μικρές και μεγάλες αίθουσες, περπατήσαμε σε διαδρόμους σε στενώματα, συρθήκαμε σε λαγούμια και όταν στο τέλος πια και αφού είχε νυχτώσει για τα καλά, βγήκαμε και πάλι στην πρώτη αίθουσα της σπηλιάς, ήμασταν γεμάτοι με όμορφες εικόνες και χαρούμενοι που είχαμε δει όλα αυτά τα θαυμαστά πράγματα που έκρυβε το ΚΑΤΑΦΥΓΙ ΔΙΡΟΥ… Μια όμορφη μέρα είχε τελειώσει και την επόμενη μας περίμενε το σπήλαιο ΚΟΥΚΟΥΡΙ ΔΡΥΑΛΟΥ….
Θάνος
Ξανθόπουλος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







































