ΒΑΡΑΘΡΟ ΧΕΛΙΔΟΡΕΑ 13/2/2010

Το Σάββατο 13/2/2010 μέλη της Ε.Σ.Ε και του Ποσειδώνα επισκεφθήκαμε και πραγματοποιήσαμε κατάβαση στο βάραθρο Χελιδορέα στον Νομό Κορινθίας.
Το συνολικό βάθος του βαράθρου αυτού είναι 220 μέτρα (Χαρτογράφηση Σ.ΕΛ.Α.Σ).
Είναι ένα αρκετά τεχνικό, από άποψη προσπέλασης, βάραθρο και παρουσιάζει ενδιαφέρον λόγω των κλιμακωτών καταβάσεων σε αλλεπάλληλα πηγάδια με θεαματικότερο το προτελευταίο βάθους 80 μέτρων!
Η είσοδος στο βάραθρο ξεκίνησε στις 11 το πρωί του Σαββάτου και η έξοδος μας έγινε στις 22.30 το βράδυ της ίδιας ημέρας.
Η ομάδα κινήθηκε αρκετά καλά αν αναλογιστεί κανείς τον χρόνο που χρειάστηκε για το αρμάτωμα του βαράθρου, το οποίο μοιραστήκαμε, ο γράφων, μαζί με τον Άγγελο Βλαχόπουλο και το ξαρμάτωμα, που έγινε από τον γράφοντα και τον Γιάννη Τσακανίκα.
Η πενταμελής ομάδα που φτάσαμε όλοι μέχρι το τελικό βάθος αποτελούνταν από τους:
Αγγελο Βλαχόπουλο, Θανάση Ξανθόπουλο, Γιάννη Τσακανίκα, Αλέξανδρο Τσεκούρα και Χρήστο Μπουγιώτα.
Κύρια χαρακτηριστικά του Βαράθρου Χελιδορέα αυτήν την εποχή ήταν η πολύ έντονη σταγονόρροια και η αρκετά χαμηλή θερμοκρασία εντός αλλά και εκτός του σπηλαίου.
Παρ όλη την κούραση στο τέλος της ημέρας, η ικανοποίησή μας ήταν μεγάλη μιας και η συνεργασία μεταξύ μας ήταν κάτι παραπάνω από άριστη και μας ένωσε περισσότερο σαν ομάδα, δίνοντας μας την όρεξη και την διάθεση για πολλές και απαιτητικότερες ακόμα εξορμήσεις...
Ένα μεγάλο λοιπόν Ευχαριστώ από μένα στους Σπηλαιοσυντρόφους μου Άγγελο, Γιάννη, Αλέξανδρο και Χρήστο...

Θανάσης Ξανθόπουλος

Φωτογραφίες
Θ. Ξανθόπουλος - Άγγελος Βλαχόπουλος

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΟΡΥΧΕΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ - ΟΡΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ 11/2/2010

Την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010 τα μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας : Δημήτρης Βόσσος, Φάνης Ελληνας, Θανάσης Ξανθόπουλος, Μιχάλης Σουργιαδάκης και Πέλη Φιλιππάτου μεταβήκαμε στο όρος Αιγάλεω, στον Διομήδιο Κήπο, με σκοπό να χαρτογραφήσουμε ένα Ορυχείο Σιδήρου που βρίσκεται εντός των ορίων του.
Το Ορυχείο αυτό λειτούργησε από τις αρχές του 20^ου αιώνα μέχρι και τον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο όπου και σταμάτησαν οι εργασίες εξόρυξης.
Στην ίδια περιοχή υπάρχουν και σε άλλα σημεία είσοδοι μπαζωμένες κυρίως προς την πλευρά που βρίσκονται τα πρώτα σπίτια του Άνω Κορυδαλλού.
Για το συγκεκριμένο Ορυχείο υπήρχαν κάποιες φήμες, που βέβαια δεν επαληθεύθηκαν, για σύνδεση της στοάς αυτής με άλλα σημεία του Όρους Αιγάλεω με έξοδο σύμφωνα πάντα με τις φήμες, ακόμα και στον Σκαραμαγκά!
Την πρώτη φορά είχα επισκεφθεί το Ορυχείο αυτό το 1999 σε μια αναζήτηση μου για τυχόν σπήλαια στην περιοχή αυτή.
Παλαιοί Αιγαλεώτες πάντως ισχυρίζονται ότι στο Όρος Αιγάλεω υπήρχαν και άλλες τεχνητές στοές Ορυχείων πράγμα που είναι αλήθεια, απλά σήμερα η μόνη προσβάσιμη στοά είναι αυτή του Διομήδιου Κήπου.
Συγκεκριμένα μέχρι πριν 3 χρόνια σωζόταν ακόμα μια τεχνητή στοά ακριβώς πάνω στην Ιερά Οδό, με λαξευτά σκαλοπάτια, και βάθος περίπου 15 μέτρα.
Στο τέλος της κατάβασης η στοά αυτή κατευθυνόταν ανατολικά και συνέχιζε για λίγο ακόμα μέχρις ότου διάφορα μπάζα και παλιά αντικείμενα έφραζαν την συνέχεια της.
Στο σημείο αυτό υπήρχε ένα παλιό οίκημα όπου λειτουργούσε ταβέρνα και τώρα πλέον έχει κτιστεί μια μεγάλη Οικοδομή.
Η στοά που βρισκόταν από κάτω και την είχα επισκεφθεί ο ίδιος, ήταν ακριβώς απέναντι από τον Διομήδιο Κήπο και εκτός των ορίων του.
Το συνολικό μήκος του Ορυχείου αυτού είναι 100 μέτρα περίπου και το βαθύτερο σημείο από την είσοδο φτάνει τα 21 μέτρα.

Περισσότερες φωτογραφίες στην επίσημη Ιστοσελίδα της Ε.Σ.Ε στο:

http://www.ese.edu.gr/default.asp?V_DOC_ID=2778
Κείμενο - Φώτο
Θανάσης Ξανθόπουλος

ΒΑΡΑΘΡΟ ΤΥΧΕΡΟ (Χαρτογράφηση) 7/2/2010

Την Κυριακή 7/2/2010 τα μέλη της Ε.Σ.Ε (Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας): Πέλη Φιλιππάτου, Θανάσης Ξανθόπουλος, Τσακανίκας Γιάννης, Τσεκούρας Αλέξανδρος, Παναγιώτης Γεωργίου και Ναυσικά Παπαβλασοπούλου, πραγματοποιήσαμε επαναληπτική επίσκεψη στο βάραθρο "Τυχερό" (ΑΣΜ 8502) με σκοπό την χαρτογράφηση του που εκκρεμούσε.
Το βάραθρο αυτό βρίσκεται στα όρια του Μακρού Όρους Αττικής που στην πραγματικότητα αποτελεί απόληξη του Όρους Πατέρας.
Στην τελευταία εξερευνητική αποστολή στο βάραθρο, προ ενός έτους περίπου, από ομάδα της Ε.Σ.Ε που έφτασε και στο βαθύτερο σημείο του, το βάθος είχε υπολογιστεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και ένα πρόχειρο σκαρίφημα του Μάκη Μπενέζη στα 80 με 85 μέτρα περίπου.
Η Έφορος Αρχείου Πέλη Φιλιππάτου πραγματοποιώντας μετρήσεις με λέιζερ αποστασιόμετρο και υποστηριζόμενη από την υπόλοιπη ομάδα, μέτρησε το βαθύτερο σημείο του σπηλαίου στα 83.36 μέτρα.
Ένα μικρό ακόμα όμως κάθετο σημείο στο οποίο δεν μπορέσαμε λόγω έλλειψης σχοινιού να προσεγγίσουμε υπολογίσαμε πως ανεβάζει η μάλλον, κατεβάζει, το βάθος του βαράθρου στα - 90 μέτρα περίπου!
Έτσι λοιπόν οι εκτιμήσεις του Μάκη Μπενέζη για το βάθος του βαράθρου ήταν πολύ κοντά στην πραγματικότητα!
Μέσα στο βάραθρο η θερμοκρασία ήταν 16 βαθμοί Κελσίου, πράγμα που έκανε την πολύωρη παραμονή μας σε αυτό, (διήρκεσε 11 ώρες) πολύ άνετη και ανεκτή.
Η θερμοκρασία το βράδυ στις 10 που βγήκαμε πια από το βάραθρο ήταν μόλις 2 βαθμοί Κελσίου!
Καθόλου όμως άνετη δεν είναι η προσπέλαση σε μερικά σημεία του βαράθρου, που αποτελούν πραγματικές δοκιμασίες, υπομονής, αντοχής και κόπου, για να τις περάσεις λόγω "στενότητας" και λάσπης!.

Τέλος καλό όμως και όλα καλά, επιστρέψαμε ικανοποιημένοι μιας και τακτοποιήσαμε και αυτήν την εκκρεμότητα και ετσι στον μακρύ κατάλογο των σπηλαίων και βαράθρων του Νομού Αττικής προστέθηκε ακόμα ένα που κατατάσσεται στα βαθύτερα αλλά και τεχνικότερα από πλευράς προσπέλασης.

Περισσότερες φωτογραφίες στην επίσημη Ιστοσελίδα της Ε.Σ.Ε : http://www.ese.edu.gr/default.asp?V_DOC_ID=2773
Θανάσης
Ξανθόπουλος

31/1/2010: Κοπή Πρωτοχρονιάτικης Πίτας της Ε.Σ.Ε. στην Πεντέλη

Mε μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε και φέτος η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας. Περίπου 150 μέλη και φίλοι της Ε.Σ.Ε. αψήφησαν τις προβλέψεις του καιρού και λάμπρυναν με την παρουσία τους την εκδήλωση. Η σπηλιά της Πεντέλης γέμισε κόσμο όλων των ηλικιών και αξίζει να σημειώσουμε την παρουσία για μία ακόμη χρονιά των μαθητών του μέλους μας Μιχάλη Πιτυκάκη από το 18ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου.
Η πίτα κόπηκε σε οικογενειακή ατμόσφαιρα και το φλουρί έπεσε στο κομμάτι των μελών της Ε.Σ.Ε. Εκπρόσωποι της 1ης Ε.Μ.Α.Κ., της Ομάδας Διάσωσης της Λειβαδιάς και από τα Τ. Τ. Βόρειας Ελλάδας και Βοιωτίας παρέλαβαν τα αντίστοιχα κομμάτια της νοστιμότατης πίτας. Ακολούθησε η κλήρωση των πολλών και φέτος δώρων. Τους τυχερούς λαχνούς τράβηξαν τα πολυάριθμα μικρά παιδιά που ζωντάνεψαν με την ζωηράδα τους την εκδήλωση. Είχε προηγηθεί σύντομη και περιεκτική (αν και αυθόρμητη) ομιλία του μέλους μας Βαγγέλη Ζήση, με πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την σπηλιά της Πεντέλης.

Ευχαριστίες

Ευχαριστούμε τα καταστήματα Οδύσσεια, Polo και Mountain Path για τα όμορφα δώρα που προσέφεραν. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στα μέλη μας Σταμάτη Κίρδη, Αλκη Πετράκη και Νώντα Γκιουζέλη για την ευγενική προσφορά τους.

Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα μέλη μας που βοήθησαν με κάθε τρόπο στην προετοιμασία της εκδήλωσης.

Φάνης Έλληνας

Φωτογραφίες απο την εκδήλωση μπορείτε να δείτε στην επίσημη Ιστοσελίδα της Ε.Σ.Ε στο:

http://www.ese.edu.gr/default.asp?V_DOC_ID=2764

ΣΚ 23&24/1/2010 ΥΜΗΤΤΟΣ

ΥΜΗΤΤΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010

ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ! ΜΙΑ ΘΡΑΚΕΙΑ ΔΥΟ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΚΑΙ 15 ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΟΙ  23-24/1/2010

Το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Ιανουαρίου 2010 που το κρύο έδινε και έπαιρνε μια μεγάλη παρέα σπηλαιολόγων, 15 τον αριθμό, που απαρτίζονταν από μέλη της Ε.Σ.Ε και του Ποσειδώνα, αλλά το σπουδαιότερο, που απαρτίζονταν από καλούς Φίλους και Σπηλαιοσυντρόφους έκανε 2 εξορμήσεις στον κοντινό μας αλλά πάντα φιλόξενο Υμηττό με τα πολλά σπήλαια και βάραθρα του.
Οι επιλογές μας 2 για αυτό το ΣΚ στις 23 του μήνα το βάραθρο Παρεξήγηση με βάθος 110 μέτρα και στις 24 το βάραθρο Θρακειά Σταυρού με την μεγάλη εντυπωσιακή αίθουσα στο βάθος του.
Το Σάββατο λοιπόν στην επίσκεψη στο βάραθρο Παρεξήγηση από την Ε.Σ.Ε ήταν οι:
Πάνος Γεωργόπουλος, Γιάννης Τσακανίκας, Θανάσης Ξανθόπουλος, Βαγγέλης Ζαχαρής, Αλέξανδρος Τσεκούρας, Απόλλωνας Θρασυβουλίδης και ο Παναγιώτης Γεωργίου και από τον Ποσειδώνα οι φίλοι μας Σταύρος Αποσπόρης, Τέλης Διλιντάς, Σίλα Παπαδοπούλου και η Μαρινέτα Κατσούπα.
Την Κυριακή στην επίσκεψη στην Θρακειά Σταυρού Υμηττού από την Ε.Σ.Ε ήταν οι:
Θανάσης Ξανθόπουλος, Αλέξανδρος Τσεκούρας, Απόλλωνας Θρασυβουλίδης και ο Θανάσης Σουλιώτης και από τον Ποσειδώνα οι φίλοι μας: Άγγελος Βλαχόπουλος, Χρήστος Κιοσέογλου και η Έφη Ασλάνη.
Το βασικό χαρακτηριστικό και των δύο ημερών ήταν η πολύ χαμηλή θερμοκρασία (βγαίνοντας από την Παρεξήγηση στις 7.30 το απόγευμα του Σαββάτου το θερμόμετρο έδειχνε μόλις 1 βαθμό Κελσίου) και η ευτυχώς ασθενής βροχή!
Αλλά όπως έλεγε ο φίλος μας Απόλλωνας « όταν υπάρχει θέληση και όρεξη όλα γίνονται»…

Κείμενο - Φώτο - Βίντεο
Θανάσης
Ξανθόπουλος

ΣΕ ΕΝΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ

CAVE IN MANI by thanos_x

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΒΑΡΑΘΡΟ ΜΟΥΡΣΙ ΣΤΟ ΠΕΤΑΣΙ 8/1/2010

Στα πλαίσια της αποστολής ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ 2010 που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2 και 8 Ιανουαρίου είχαμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε ένα νέο σπηλαιοβάραθρο στο Όρος Αίνος με την ονομασία ¨Μουρσί στο Πετάσι¨ σε υψόμετρο 1360 μέτρα.

Την ύπαρξη του βαράθρου αυτού μάθαμε από τον άνθρωπο που πρώτος το εντόπισε και κατέβηκε σε αυτό το 1991 με ανεμόσκαλα.

Ο κ. Κώστας Μαρκάτος από το χωριό Αργίνια, πολύ καλός γνώστης του Αίνου, αλλά και ολόκληρου του νησιού θα έλεγα, είχε εντοπίσει ένα μικρό άνοιγμα 30 επί 30 κοντά στην ρίζα ενός έλατου.

Με μεγάλη προσπάθεια κατόρθωσε να διευρύνει το άνοιγμα μετακινώντας έναν μεγάλο βράχο και φτιάχνοντας μια αυτοσχέδια ανεμόσκαλα 20 περίπου μέτρων έκανε την πρώτη κατάβαση.

Τότε απλώς έριξε μια βιαστική ματιά στην αίθουσα που κατέληγε η ανεμόσκαλα χωρίς να προχωρήσει παραπέρα.

Μάλιστα κατά την άνοδο, όπως χαρακτηριστικά μας είπε, κουράστηκε πολύ και ένοιωσε προς στιγμήν πως δεν θα κατάφερνε να βγει.

Μαζί του ήταν ακόμα ένα άτομο που τον συνόδευε και είχε μείνει στην επιφάνεια.

Το βάραθρο αυτό έχει την ονομασία Μουρσί στο Πετάσι.

Το Μουρσί είναι μια ονομασία που την έχουμε συναντήσει και σε άλλη περιοχή της Κεφαλονιάς κατά την εξερεύνηση του βαράθρου Μουρσί στο χωριό Πατρικάτα.

Μουρσί σημαίνει στην τοπική διάλεκτο, τρύπα – βάραθρο.

Η ονομασία Πετάσι προήλθε από το κοντινό και πολύ γνωστό, σπήλαιο Πετάσι, που παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη πάγου απ όπου προμηθεύονταν τον πάγο για διάφορες χρήσεις μιας και κρατούσε λόγω των συνθηκών χιόνι μέχρι και τις αρχές του καλοκαιριού.

Έτσι λοιπόν μετά από συνεννόηση με τον κ. Κώστα Μαρκάτο, την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου, μας οδήγησε στο βάραθρο για να το εξερευνήσουμε.

Το βάθος του βρέθηκε να είναι περίπου 15 μέτρα και το μήκος να φτάνει τα 30 μέτρα.

Μέσα στο βάραθρο υπάρχει λίγος διάκοσμος και επίσης υπάρχει ένας μικρός αριθμός νυχτερίδων, περίπου 30 τον αριθμό, με κοινό χαρακτηριστικό το μεγάλο τους μέγεθος!

Τις βρήκαμε σε κατάσταση χειμερίας νάρκης και φροντίσαμε να μην διαταράξουμε τον πολύ σπουδαίο για αυτήν την περίοδο, ύπνο τους.

Έγινε ένα πρόχειρο σκαρίφημα από το σπηλαιολόγο και μέλος της Ε.Σ.Ε Αλέξανδρο Τσεκούρα και δόθηκαν τα απαραίτητα στοιχεία στην έφορο Αρχείου (φωτογραφίες , στίγμα, περιγραφή) και το σπήλαιο έλαβε το ΑΣΜ 10082.

Στην εξερεύνηση του βαράθρου Μουρσί στο Πετάσι ήταν ακόμη τα μέλη της Ε.Σ.Ε Παναγής Σκλαβουνάκης Αρχαιολόγος , Θανάσης Σουλιώτης και ο γράφων.

Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο (Θανάσης Ξανθόπουλος)

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ 2-8 /1/2010

caves kefalonia - 2010

Το ξεκίνημα του 2010 από τις 2 έως τις 8 Ιανουαρίου, μια ομάδα μελών της Ε.Σ.Ε (Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας) βρεθήκαμε στο όμορφο νησί της Κεφαλλονιάς.
Σκοπός μας να επισκεφθούμε σπήλαια και βάραθρα του νησιού ξακουστά για την ομορφιά τους!
Η βάση μας ήταν στο χωριό Τζανάτα όπου μας φιλοξένησε η Γεωλόγος και μέλος της Ε.Σ.Ε Κατερίνα Τσιατούχα και την ευχαριστούμε όλοι μας για αυτήν την φιλοξενία.
Περιηγηθήκαμε αρκετά στο νησί την μία εβδομάδα που μείναμε αλλά είναι πολύ λίγος χρόνος μπροστά στα πολλά που μπορεί να δει κάποιος στην Κεφαλλονιά!
Τα σπήλαια και βάραθρα που επισκεφθήκαμε ήταν:

Σπηλαιοβάραθρο Αγγαλάκι,
Βάραθρο Φτερούσω (-100 μέτρα) το βαθύτερο της Κεφαλλονιάς,
Αγία Ελεούσα,
Αγιοι Θεόδωροι,
Ορυχείο Κιμωλίας,
Ιταλικά Πολυβολεία,
Σπηλαιοβάραθρο Γρούσπα στα Ραζάτα,
Βρούσπα Σάμης,
Ξερογρούσπι Σάμης,
Σπήλαιο Πετάσι
και εξερεύνηση του Βαράθρου Μουρσί στο Πετάσι στο Ορος Αινος.

Τα μέλη της Ε.Σ.Ε που έλαβαν μέρος στην αποστολή Κεφαλλονιά 2010 ηταν οι:
Παναγιώτης Γεωργίου, Βαγγέλης Ζαχαρής, Θάνος Ξανθόπουλος, Ναυσικά Παπαβλασοπούλου, Παναγής Σκλαβουνάκης, Θανάσης Σουλιώτης, Αλέξανδρος Τσεκούρας και Κατερίνα Τσιατούχα.

Οχυρό "Μπαταρία" (Batteria) Ν. Κεφαλληνίας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΟΧΥΡΟΥ "BATERIA" ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ "ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ".

Στην Κεφαλλονιά υπάρχουν σε διάφορα σημεία οχυρωματικά έργα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατασκευασμένα κυρίως από τις Ιταλικές δυνάμεις κατοχής και μετέπειτα από τις Γερμανικές, όταν μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας, (1943), τον έλεγχο του νησιού και κατ επέκταση και των οχυρωματικών έργων του τα ανέλαβαν οι Γερμανοί.
Είναι αρκετά γνωστά τα γεγονότα μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας και την σφαγή που επακολούθησε.
Το οχυρό Μπαταρία η στα Ιταλικά Batteria (σημαίνει πυροβολαρχία) βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού κοντά στο Φισκάρδο και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Δαφνούδι.
Εκεί μας οδήγησε ο φίλος μας Θανάσης Σουλιώτης που γνώριζε την περιοχή.
Από εκεί ο Ιταλικός στρατός επιχειρούσε να ελέγχει την πρόσβαση προς την Ιθάκη και την Λευκάδα.
Τα Γερμανικά στρατεύματα μετά την συνθηκολόγηση και την βίαιη απομάκρυνση των Ιταλών από το νησί, επέκτειναν αυτά τα οχυρωματικά έργα, κατασκευάζοντας υπόγειες αποθήκες και στρατώνες.
Ακόμα μπορεί να δει κάποιος τις ανατιναγμένες από τους Γερμανούς, βάσεις των πυροβόλων καθώς και τις οχυρωματικές υπόγειες στοές που υπάρχουν την περιοχή.
Σύμφωνα και με τις πληροφορίες από το site Fortifications,gr τα πυροβόλα αυτά υπήρχαν μέχρι το 1955 ώσπου κόπηκαν για παλιοσίδερα.

Θάνος
Ξανθόπουλος

ΚΑΡΚΑΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ 26/12/2009

Το Σάββατο 26/12/2009 επισκεφθήκαμε στο Όρος Ελικώνα το βάραθρο "Καρκανος των Περιστεριών".
Το βάραθρο αυτό εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από μέλη του ΕΟΣ ΑΘΗΝΩΝ τον Μάιο του 1952!
Τότε κατέβηκαν με ανεμόσκαλα σε κατακόρυφο βάθος 75 μέτρων!
Αν αναλογιστούμε τα μέσα που διέθεταν οι άνθρωποι αυτοί, ήταν για την εποχή εκείνη, ένας σπηλαιολογικός άθλος!
Το συνολικό βάθος του Κάρκανου των Περιστεριών κατεβαίνοντας κάποιος και την πολύ μεγάλη σάρα (που γλιστράει επικίνδυνα) αγγίζει τα 95 μέτρα.
Διάκοσμος δεν υπάρχει στην μεγάλη αίθουσα που υπάρχει κάτω, αλλά θα έλεγα πως είναι ένα βάραθρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξάσκηση και εκπαίδευση νέων σπηλαιολόγων.
Επίσης κάτι που είναι πολύ εντυπωσιακό είναι πως παράλληλα με το μεγάλο πηγάδι, υπάρχει ακόμα ένα, το οποίο φτάνει σχεδόν στο ύψος της εισόδου, αλλά είναι τυφλό!
Αν υπήρχε δηλαδή ένα άνοιγμα λίγο πιο ανατολικά στην επιφάνεια θα είχαμε ακόμα ένα κατέβασμα του ίδιου βάθους που θα οδηγούσε κι αυτό στην μεγάλη αίθουσα...
Στην εξόρμηση από την Ε.Σ.Ε (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία) συμμετείχαν οι: Φάνης Ελληνας, Δημήτρης Βακιρτζής, Μανόλης Μοσχολιδάκης, Θανάσης Ξανθόπουλος Αλέξανδρος Τσεκούρας και Πέλλη Φιλιππάτου απο τον Ποσειδώνα ο Χρήστος Κιοσέογλου και η Έφη Ασλάνη  και ο Μάριος Βισβάρδης και η Ράνια Τελιούδη.

Κείμενο - Φωτο - Βιντεο
(Θανάσης Ξανθόπουλος)

Αρχαίο Μεταλλείο "Μητροπήσι" 25/12/2009

Την Παρασκευή 25/12/2009 μαζί με τον φίλο και μέλος της Ε.Σ.Ε Μανόλη Μοσχολιδάκη επισκεφθήκαμε το πολύ ενδιαφέρον αρχαίο Μεταλλείο ¨Μητροπήσι¨ (αρχ. ονομ. Αμφιτρόπη) στην Αττική.
Είναι ένα αρκετά μεγάλης έκτασης μεταλλείο που παρουσιάζει σε πολλά σημεία του, αξιόλογο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο!

ΒΑΡΑΘΡΟ ΠΟΛΥΔΡΟΣΟ 19/12/2009

Το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Δεκεμβρίου μέλη της ΕΣΕ πραγματοποιήσαμε μια επίσκεψη στον πανέμορφο και αγαπημένο μας προορισμό, στον Παρνασσό.

Σκοπός μας ήταν να επισκεφθούμε το σπηλαιοβάραθρο Πολύδροσο με τον καταπληκτικό και πλούσιο διάκοσμο του.

Έτσι λοιπόν μια όμορφη φιλική παρέα ξεκίνησε από το βράδυ της Παρασκευής με προορισμό τον Παρνασσό, φορτωμένη με τον εξοπλισμό της και πολύ διάθεση και όρεξη, τώρα που τελείωσαν και τα σεμινάρια Β΄ βαθμού, για να δει ένα από τα ομορφότερα σπήλαια της Στερεάς Ελλάδας.
Τα δελτία καιρού δεν ήταν και τόσο ενθαρρυντικά, αλλά η επιθυμία μας, ήταν μεγαλύτερη, από τον φόβο, μην μας τα χαλάσει ο καιρός…
Ο φίλος μας και μέλος της ΕΣΕ Παναγιώτης Γεωργίου μας φιλοξένησε για ακόμα μια φορά στο ζεστό και φιλόξενο, σπίτι του στον Παρνασσό και παρόλο που ήμασταν 9 άτομα και την επομένη ημέρα που ήρθε και η Βικτόρια σύνολο 10, βρέθηκε χώρος για όλους μας…
Ευτυχώς το πρωί του Σαββάτου δεν έδειχνε πως θα μας δημιουργούσε πρόβλημα ο καιρός και έτσι ξεκινήσαμε ίσως λίγο πιο αργά απ ότι θα έπρεπε για το βάραθρο…
Το ζητούμενο ήταν να προλάβουμε να μην βγούμε ενώ θα είχε νυχτώσει από το βάραθρο, μιας και το μονοπάτι κατά την επιστροφή θα ήταν αρκετά δυσδιάκριτο και δεν ξέραμε και τι καιρικές συνθήκες θα επικρατούσαν μέχρι εκείνη την ώρα…

Τελικά τα καταφέραμε και βγήκαμε νύχτα από το Πολύδροσο, η βροχή όμως που είχε πιάσει σταμάτησε γρήγορα και μας δόθηκε η ευκαιρία να κατεβούμε χωρίς πρόβλημα μέχρι τα αυτοκίνητα, με εξαίρεση βέβαια πως χάσαμε όπως ήταν φυσικό το μονοπάτι και ο φίλος μας ο Βασίλης Γιανούτσος, χάραξε την πορεία μας αυτοσχεδιάζοντας και χαράζοντας νέους δρόμους!!!

Όλα πήγαν καλά και θα έλεγα πως το διασκεδάσαμε με την μικρή αυτή περιπέτεια μας, φαντάζομαι όμως την απορία και την έκπληξη κάποιου από το χωριό Πολύδροσος, αν κοιτούσε προς το βουνό και έβλεπε 9 φακούς να κατεβαίνουν με ψιλοβρόχι βραδιάτικα μέσα από τα πουρνάρια και τα κατσάβραχα…
Σημασία έχει όμως πως όλα τα παιδιά, πέρασαν πολύ καλά, εντυπωσιάστηκαν από την ομορφιά του σπηλαίου και αυτό τους γέμισε με ενέργεια και επιθυμία για μελλοντικές εξορμήσεις, που ήδη προγραμματίζονται…
Την επόμενη ημέρα την Κυριακή ο καιρός δυστυχώς μας τα χάλασε η βροχή ήταν αρκετά έντονη και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε μια επίσκεψη στο Κωρύκειο Άντρο για μια περιήγηση σε ένα από τα πιο γνωστά λατρευτικά Ιερά σπήλαια της Αρχαίας Ελλάδας.
Στην εξόρμηση έλαβαν μέρος από την ΕΣΕ οι: Βασίλης Γιανούτσος, Παναγιώτης Γεωργίου, Βικτόρια Λιάτου, Άννα Μαστοράκη, Θανάσης Ξανθόπουλος, Γιάννης Τσακανίκας, Θανάσης Σουλιώτης και Αλέξανδρος Τσεκούρας και από τον Ποσειδώνα οι φίλοι μας Άννα Ασλάνη και Χρήστος Κιοσέογλου.
Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε και στην επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.Ε:

http://www.ese.edu.gr/default.asp?V_DOC_ID=2721

ΦΡΕΑΡ "ΡΙΜΠΑΡΗ 1" (-105μ) ΚΑΜΑΡΙΖΑ - ΛΑΥΡΙΟ 6/12/2009

Την Κυριακή 6/12/2009 τα μέλη της Ε.Σ.Ε: Ξανθόπουλος Θανάσης, Γιανούτσος Βασίλης και Μαστοράκη Αννα επισκεφθήκαμε την περιοχή Αγ. Κωνσταντίνου - Καμάριζα στο Λαύριο με σκοπό να πραγματοποιήσουμε κατάβαση σε ένα τεχνητό Μεταλλευτικό Φρέαρ που είχα εντοπίσει σε παλαιότερη επίσκεψή μου.
Συμβουλευόμενος τους χάρτες από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Κονοφάγου "ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΥΡΙΟ" και κάνοντας σύγκριση με το στίγμα που πήρα ταυτοποίησα πως το συγκεκριμένο Φρέαρ είναι αυτό που στους χάρτες έχει την ονομασία "ΡΙΜΠΑΡΗ 1" .
Οι εκτιμήσεις μας ήταν πως το βάθος του πλησίαζε τα 100 μέτρα! πράγμα που τελικά επαληθεύθηκε, πιο συγκεκριμένα υπολογίσαμε ότι το βάθος έφτανε τα -105 μέτρα.
Ο σκοπός μας ήταν να διαπιστώσουμε αν θα μπορούσαμε μέσω αυτού του Φρέατος να έχουμε πρόσβαση σε τυχόν στοές που θα ξεκινούσαν από τον πάτο του πηγαδιού.
Για την κατάβαση μας χρησιμοποιήσαμε ένα σχοινί των 100 μέτρων το οποίο δέσαμε πάνω στο αυτοκίνητο του Βασίλη μιας και δεν προσφερόταν άλλο κατάλληλο σημείο για να αρματώσουμε.
Να σημειωθεί ότι το Φρέαρ "Ριμπάρη 1" βρίσκεται στον μικρό λόφο βόρεια της Καμάριζας που έχει και την ονομασία Μικρό Ριμπάρη.
Στην κορυφή του ίδιου λόφου βρίσκεται και το μεγάλης παλαιοντολογικής σημασίας Σπήλαιο του Κίτσου.
Το "Ριμπάρη 1" βρίσκεται εντός ενός μικρού κτίσματος που σήμερα η οροφή του έχει καταρρεύσει και φαίνεται ξεκάθαρα από διάφορα μεταλλικά, σκουριασμένα σήμερα, στηρίγματα ότι κάποτε εκεί υπήρχε μηχανισμός - βαρούλκο που ανέβαζε φορτία, ένας ανελκυστήρας δηλαδή.
Η περιοχή σήμερα είναι δασώδης και ερημική και δεσπόζει του χωριού Αγ. Κωνσταντίνος.
Να σημειωθεί ότι μόλις 15 μέτρα χαμηλότερα από το Φρέαρ "ΡΙΜΠΑΡΗ 1" βρίσκεται δεξαμενή νερού που μάλλον τροφοδοτεί το χωριό.
Δεν γνωρίζουμε αν είναι γεώτρηση για την λήψη νερού, η απλά μια δεξαμενή αποθήκευσης, αλλά σύμφωνα με τα ευρήματα που ανακαλύψαμε μέσα στο Φρέαρ και που θα περιγράψω παρακάτω, κρίναμε πως πρέπει να ενημερωθεί η τοπική κοινωνία και οι αρχές.
Πιο συγκεκριμένα όταν ξεκίνησα την κατάβαση μου διαπίστωσα πως υπήρχαν στα τοιχώματα του πηγαδιού σκαλωμένες διάφορες συσκευασίες από φάρμακα!!!
Μπόρεσα και μάζεψα μερικές για να τις δούμε όταν θα ανέβαινα στην επιφάνεια νομίζοντας αρχικά πώς απλά κάποιος πέταξε μερικά φάρμακα που δεν του χρειάζονταν.
Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη καθώς όταν έφτασα στο τέλος του σχοινιού και διαπίστωσα πως μου έλειπαν μόνο 4 μέτρα για να φτάσω στον πάτο του πηγαδιού, είδα πως στο πηγάδι υπήρχαν μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών που είχαν ανοίξει και μέσα τους περιείχαν χιλιάδες συσκευασίες από διάφορα φάρμακα - κυρίως χάπια!
Δεν πρόσθεσα το λίγο σχοινί που χρειαζόταν για να κατέβω τα υπόλοιπα 4 μέτρα απλά φωτογράφισα τα αναπάντεχα αλλά και επικίνδυνα ευρήματα και θεώρησα πιο ασφαλές να επιστρέψω στην επιφάνεια και να ενημερώσω τον Βασίλη και την Αννα για την κατάσταση.
Έπειτα κατέβηκε και ο Βασίλης και διαπίστωσε κι ίδιος τα όσα του ανέφερα.
Οι τρεις συσκευασίες που είχα ανεβάσει ανήκαν σε διαφορετικές φαρμακευτικές ουσίες.
Ο Βασίλης ανεβαίνοντας βρήκε σε μια εσοχή ένα σωληνάριο μια φαρμακευτικής αλοιφής.
Μάλιστα σε μια από τις συσκευασίες χαπιών που είχε ανοίξει διαπιστώσαμε την προχωρημένη αποσύνθεση τους και μάλιστα από στερεά μορφή τα χάπια είχαν μετατραπεί σε ένα μαύρο και δύσοσμο υγρό!
Αν λοιπόν λάβουμε υπ όψιν πως 15 μόλις μέτρα χαμηλότερα βρίσκεται Δεξαμενή Νερού και σε λίγες εκατοντάδες μέτρα είναι τα πρώτα σπίτια έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα που αποτελεί κίνδυνο για την Δημόσια Υγεία!
Δεν μπορούμε να ξέρουμε επίσης τον πραγματικό όγκο αυτών των φαρμακευτικών αποβλήτων γιατί το πηγάδι έχει βουλώσει και δεν γνωρίζουμε ποιο ήταν το τελικό του βάθος.
Σίγουρα πάντως κάποτε το πηγάδι πρέπει να συναντούσε κάποιο σύστημα στοών πράγμα που σήμερα είναι πλέον αδύνατον από τα σκουπίδια που έχουν ρίξει εντός του.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε την εγκληματική συμπεριφορά κάποιων απέναντι στα σπήλαια - βάραθρα και κάθε είδους τεχνητά, η μη, εγκοιλα της πατρίδας μας που σε μερικές περιπτώσεις, όπως αυτή, φτάνουν να απειλούν σοβαρά την δημόσια Υγεία.

Κείμενο - Φωτογραφίες
Θανάσης
Ξανθόπουλος